Panorâmica - Skank

De repente aquela esquina era mais que um lugar

Era o encontro casual do céu e do seu olhar

A melancolia dos verões entardecendo

Contornava as paredes de um hotel

E a tarde se desfez na linha do horizonte

Agora eu sei quanto tempo faz

E quando eu fiquei à espera do perigo

Você ficou para sempre na lembrança

No silêncio, na distância

E no lago azul da noite imensa

Meu corpo segue vertical

Pensando em você

De repente aquela esquina era mais que um lugar

Era quase exato tudo que havia em mim

Solidão, conforto e o coração se esvaindo

Como os tons da tarde morta lá no céu

Opeens was die hoek meer dan een plek

Het was de toevallige ontmoeting van de lucht en je blik

De melancholie van de zomers in de schemering

Het ging rond de muren van een hotel

En 's middags viel het uit elkaar op de horizontale lijn

Nu weet ik hoe lang het geleden is

En toen ik wachtte op gevaar

Je was voor altijd in de herinnering

In stilte, op afstand

En in het blauwe meer van de immense nacht

Mijn lichaam gaat verticaal

Ik denk aan jou

Opeens was die hoek meer dan een plek

Het was bijna alles in mij

Eenzaamheid, troost en het hart vervagen

Zoals de tonen van een dode middag in de lucht