Invictus -

Out of the night that covers me,

Black as the Pit from pole to pole,

I thank whatever gods may be

For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud.

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears

Looms but the Horror of the shade,

And yet the menace of the years

Finds, and shall find, me unafraid.

It matters not how strait the gate,

How charged with punishments the scroll

I am the master of my fate:

I am the captain of my soul.

But will you tread your path alone

Or risk the pain the love may bring

For it may bring you high or low,

And make you either cry or sing.

Uit de nacht die mij bedekt,

Zwart als de pit van pool tot pool,

Ik dank welke goden er ook mogen zijn

Voor mijn onoverwinnelijke ziel.

In de greep van de omstandigheden

Ik heb niet gehuild of hardop gehuild.

Onder de knuppels van het toeval

Mijn hoofd is bebloed, maar niet gebogen.

Voorbij deze plaats van toorn en tranen

Weefgetouwen maar de verschrikking van de schaduw,

En toch de dreiging van de jaren

Vindt en zal me onbevreesd vinden.

Het maakt niet uit hoe eng de poort is,

Hoe geladen met straffen de boekrol

Ik ben de meester van mijn lot:

Ik ben de kapitein van mijn ziel.

Maar ga je je pad alleen bewandelen

Of riskeer de pijn die de liefde met zich meebrengt

Want het kan je hoog of laag brengen,

En je laten huilen of zingen.