Childhood Books -

Our childhood was ruled

By the books on our shelves,

With the knights of the past

Sacrificing themselves

For the pride and the honor.

So the battles of old

Were making us stronger,

Were making us bold,

You remember, My Friend,

You remember?

Doctors patched our scratches,

Mothers patched our coats,

But we kept on our matches

And fights till it hurt,

We were knights in white armor,

We were aces of skies,

Books like nothing thereafter

Could get us to fly.

So we climbed up the hill,

Often scared and cold,

And we never admitted

Inner terror untold,

And the foes were defeated,

And the pledges were said,

And we lived on the pages

Of the novels we read.

You remember, my friend,

How we used to defend

The ideals of ours

The childhood has lent?

How we used to be sure

There is black and there’s white,

That there is a simple cure

For every possible plight.

You remember, My Friend,

You remember?

You remember denying

Compromises of soul?

You remember first lying?

It was seemingly small…

But it led to forgetting,

Pledges were taken back,

So you slowly, but surely,

Started losing the track.

All the games that we played,

And the heroes we prayed,

All the poor defended,

And the beauties we saved,

All new planets discovered,

And ordeals disdained,

All the majesty cherished —

Thrown out all the same.

You remember the girl

Living right down the street?

You remember cold ice

In your chest when you’d meet?

You remember first asking

Her out for a date,

Being scared and hoping

That she would consent?

That good old Volkswagen

Which dad let you drive,

The ice-cream, the parking,

Your kisses, your life?

Our hearts were still loving

But love was doomed from the start

Our minds were rejecting

This romantical part

We trashed our feelings

To serve common sense,

We moved to big cities

And the race would commence.

But we’d vaguely remember

And always would miss

That «bug» with bumped fender

And the joys of first kiss.

Where’s that girl from next door,

Whom you kissed in that car?

Did she marry for money

Sacrificing her heart?

Do you think she remembers?

Or you think she forgot,

How to love with no reason,

With no doubt or back thought?

Oh, My Friend, do you think

She remembers?

Do you think she remembers

Simple pleasures of life?

Do you think she is dead inside?

Or you think she’s alive?

Anyway, doesn’t matter,

Days of past won’t return,

Friends of childhood are scattered,

Dreams of young days are gone.

But, Friend, you can make a try

Resurrecting the flame

Though it won’t be as high

And it won’t be the same,

You will feel so much better

You will feel young again.

So don’t let your heart settle

Turn the wheels, light the flame

Onze jeugd werd geregeerd

Door de boeken op onze planken,

Met de ridders uit het verleden

Zichzelf opofferen

Voor de trots en de eer.

Dus de veldslagen van weleer

Maakten ons sterker,

Maakten ons moedig,

Weet je nog, mijn vriend,

Weet je nog?

Doktoren hebben onze schrammen hersteld,

Moeders verstelden onze jassen,

Maar we gingen door met onze wedstrijden

En vecht tot het pijn doet,

We waren ridders in wit pantser,

We waren azen van de lucht,

Boeken als niets daarna

Zou ons kunnen laten vliegen.

Dus klommen we de heuvel op,

Vaak bang en koud,

En we hebben nooit toegegeven

Innerlijke terreur onnoemelijk,

En de vijanden werden verslagen,

En de toezeggingen werden gezegd,

En we leefden op de pagina's

Van de romans die we lezen.

Weet je nog, mijn vriend,

Hoe we vroeger verdedigden

De idealen van ons

De jeugd heeft uitgeleend?

Hoe we vroeger zeker waren

Er is zwart en er is wit,

Dat er een eenvoudige remedie is

Voor elke mogelijke benarde situatie.

Weet je nog, mijn vriend,

Weet je nog?

Je herinnert je het ontkennen

Compromissen van ziel?

Weet je nog dat je voor het eerst loog?

Het leek klein...

Maar het leidde tot vergeten,

Toezeggingen werden teruggenomen,

Dus je langzaam maar zeker,

Begon het spoor te verliezen.

Alle games die we speelden,

En de helden die we baden,

Alle armen verdedigden,

En de schoonheden die we hebben bewaard,

Alle nieuwe planeten ontdekt,

En beproevingen minachten,

Alle majesteit gekoesterd -

Toch weggegooid.

Je herinnert je het meisje

Woon je verderop in de straat?

Je herinnert je koud ijs

In je borst als je elkaar zou ontmoeten?

Je herinnert je de eerste vraag

Ze is uit voor een date,

Bang zijn en hopen

Dat ze zou instemmen?

Die goede oude Volkswagen

Welke vader je liet rijden,

Het ijs, het parkeren,

Je kussen, je leven?

Onze harten waren nog steeds liefdevol

Maar de liefde was vanaf het begin gedoemd

Onze geest wees af

Dit romantische deel

We hebben onze gevoelens weggegooid

Om het gezond verstand te dienen,

We zijn verhuisd naar grote steden

En de race zou beginnen.

Maar we zouden het ons vaag herinneren

En altijd zou missen

Die "kever" met gestoten spatbord

En de geneugten van de eerste kus.

Waar is dat meisje van hiernaast,

Wie heb je gekust in die auto?

Trouwde ze voor het geld

Haar hart opofferen?

Denk je dat ze het zich herinnert?

Of je denkt dat ze het vergeten is,

Hoe lief te hebben zonder reden,

Zonder twijfel of terugdenken?

Oh, mijn vriend, denk je

Herinnert ze het zich?

Denk je dat ze het zich herinnert?

Simpele geneugten van het leven?

Denk je dat ze dood is vanbinnen?

Of denk je dat ze leeft?

Hoe dan ook, maakt niet uit,

Dagen uit het verleden zullen niet terugkeren,

Jeugdvrienden zijn verspreid,

Dromen van jonge dagen zijn voorbij.

Maar vriend, je kunt het proberen

De vlam nieuw leven inblazen

Hoewel het niet zo hoog zal zijn

En het zal niet hetzelfde zijn,

Je zult je zoveel beter voelen

Je zult je weer jong voelen.

Dus laat je hart niet bezinken

Draai aan de wielen, steek de vlam aan