Sinergia - Sinergia

Una scelta di vita, una vita di scelte

Una matita, la musica trasmette

Con le cuffiette passavo una giornata

Dal mattino appena sveglio fino alla fermata

Pure al ritorno, nei pomeriggi grigi

In cui non avevo nessuno intorno

Ne avevo bisogno pure dopo cena

Tutta la sera, finché la portavo in un sogno

Restavo muto, tenevo tutto dentro

Un testo, solo io so ciò che ho vissuto

Ogni minuto di sofferenza

Mi ha cresciuto ed ora questa è la mia essenza

Mi sono liberato e sai che non è facile

Guerra sulla carta

Atene e Sparta, Roma e Cartagine

Guerra aperta interna

E non sto vincendo

Qualcosa che mi ferma

E mi dice «Che stai facendo?»

Io che ero il mio unico fan

Rendere pubblico ma che effetto fa

Ad uno che è sempre stato ultimo?

Quanti dubbi ho, ogni giorno li duplico

E supplico di non avere sempre tutto e subito

Io che dubito di me lo so che è stupido

Ma sono disposto a prendere il rischio

Scrivere fino a sputare inchiostro

E piangere parole che escono da sole

Quando fuori piove e dentro mi rattristo

Sapere che quello che ho fatto non è tempo buttato

Vedere che quello che ho fatto mi ha col tempo cambiato

Ora non sento chi mi ha giudicato

Vado avanti e non mi pento questo è il risultato

Sinergia

E dai progetti fatti col silenziatore

Non parlavo, scrivevo e non facevo rumore

E volevamo dirgli addio

Due soli, due scemi

Stavi solo ed ero solo anch’io, anch’io

E anch’io ho pensato di smettere a volte, fratello

A volte fardello ma mi fa sempre riflettere

Sempre sull’oblio in un diluvio nel buio

Ho intravisto una luce, un luccichio

Ma ruota la ruota, SPV DSM svuota

Dipingo fogli, Goya, in questa stanza spoglia e vuota

Ormai tutto mi annoia

Sai che brutto non avere un frutto

Di ciò che ho fatto, sai, neanche una foglia

E adesso che mi son buttato dall’ultimo piano

Non voglio la mano perché non mi aiuta

Al massimo un freno a mano almeno ci godiamo la caduta

Non c'è via di fuga io metto la muta

Sinergia

Een levenskeuze, een leven vol keuzes

Een potlood, muziek zendt uit

Ik heb een dag met oortjes doorgebracht

Vanaf het moment dat ik wakker word tot aan de bushalte

Ook als je terugkomt, op grijze middagen

Waarin ik niemand in de buurt had

Ik had het ook nodig na het eten

De hele avond, totdat ik haar in een droom droeg

Ik zweeg, ik hield alles binnen

Een sms, alleen ik weet wat ik heb meegemaakt

Elke minuut lijden

Hij voedde me op en nu is dit mijn essentie

Ik ben vrijgekomen en je weet dat het niet gemakkelijk is

Oorlog op papier

Athene en Sparta, Rome en Carthago

Interne openlijke oorlogsvoering

En ik win niet

Iets dat me tegenhoudt

En hij vertelt me ​​"Wat ben je aan het doen?"

Ik die mijn enige fan was

Maak het openbaar, maar welk effect heeft het

Aan iemand die altijd de laatste is geweest?

Hoeveel twijfels heb ik, elke dag dupliceer ik ze

En ik smeek om niet altijd alles meteen te hebben

Ik twijfel aan mezelf. Ik weet dat het stom is

Maar ik ben bereid het risico te nemen

Schrijf tot je inkt uitspuugt

En huilen om woorden die er vanzelf uit komen

Als het buiten regent en ik me verdrietig voel van binnen

Wetende dat wat ik deed geen tijdverspilling is

Zien dat wat ik deed, me in de loop van de tijd heeft veranderd

Nu hoor ik niet wie mij heeft beoordeeld

Ik ga door en heb er geen spijt van dat dit het resultaat is

synergie

En van de projecten die met de geluiddemper zijn gemaakt

Ik sprak niet, ik schreef en ik maakte geen enkel geluid

En we wilden afscheid nemen

Twee zonnen, twee dwazen

Jij was alleen en ik was ook alleen

En ik heb er ook wel eens aan gedacht om te stoppen, broer

Soms is het een last, maar het zet me altijd aan het denken

Altijd over vergetelheid bij een overstroming in het donker

Ik zag een licht, een glinstering

Maar draai aan het wiel, SPV DSM loopt leeg

Ik schilder lakens, Goya, in deze kale en lege kamer

Inmiddels verveelt alles me

Je weet hoe erg het is om geen fruit te hebben

Van wat ik heb gedaan, weet je, geen enkel blad

En nu ik van de bovenste verdieping ben gesprongen

Ik wil de hand niet omdat het me niet helpt

Hoogstens een handrem, we genieten tenminste van de herfst

Er is geen ontkomen aan, ik trek een wetsuit aan

synergie