Les Merveilles - Sinclair

De toutes ces merveilles que je vois

Je n’en veux qu’une à moi

De toutes ces merveilles que je vois

Je risquerai la mort

Pour connaître l'émoi

De cette merveille en or

Qui coule entre mes doigts

Aucune substitution

Ne m’donnera satisfaction

Ce vol est ma mission

Pas besoin de permission

De toutes ces merveilles je regarde

Et je te vois encore

De toutes ces merveilles je te garde

Tu es la seule en or

Le monde entier pourrait me crier la loi

Personne ne me fera changer d’accord ni de voix

Une merveille volée reste merveille en soi

Une merveille en or qui me dit d’accord

«Use moi sous tes doigts»

Chaque fois que je pose

Mes yeux sur cette chose

Et sur son corps qui colle

Je Décolle

Même si je n’ait pas le droit

Je me collerai encore

Tant pis de ce qu’on dira

De mes doigts tachés d’or

J’aurais voulu payer pour ça

Mais après tout le désir ne s’achète pas

Enfin, peut être ai-je tort?

De toutes les merveilles …

De toutes les merveilles que je garde

Dans mon coffre fort

La plus belle merveille me regarde

Luisant de tout son or

J’aurais préféré être mort

Ne jamais être roi

Plutôt que tout le remords

D’avoir respecté la loi

Est-ce encore est-ce encore une faute, un tort?

D’avoir collé ma peau contre cette peinture d’or

Cette merveille là… qui ne s’y opposait pas

Elle n’attendait que ça… Elle n’attendait que ça…

Cette merveille là… qui ne s’y opposait pas

Elle n’attendait que ça… Elle n’attendait que ça…

Cette merveille là… qui ne s’y opposait pas

Elle n’attendait que ça… Elle n’attendait que ça…

Elle n’attendait que moi… Elle n’attendait que moi

Cette merveille là

Cette peinture d’or, qui coulait de son corps

Elle n’attendait que moi

Van al deze wonderen die ik zie

Ik wil er maar één van mezelf

Van al deze wonderen die ik zie

Ik zal de dood riskeren

Om de emotie te kennen

Van dit gouden wonder

dat loopt door mijn vingers

Geen vervangingen

Zal me geen voldoening geven

Deze vlucht is mijn missie

Geen toestemming nodig

Van al deze wonderen kijk ik

En ik zie je nog steeds

Van al deze wonderen bewaar ik jou

Jij bent de enige gouden

De hele wereld zou de wet tegen me kunnen schreeuwen

Niemand zal me mijn akkoord of mijn stem laten veranderen

Een gestolen wonder blijft een wonder op zich

Een gouden wonder dat me oké zegt

"Gebruik me onder je vingers"

Elke keer als ik poseer

Mijn ogen op dit ding

En op haar kleverige lichaam

Ik vertrek

Ook al heb ik het recht niet

Ik zal weer plakken

Maakt niet uit wat mensen zeggen

Van mijn met goud bevlekte vingers

Ik had er graag voor betaald

Maar het verlangen kan tenslotte niet worden gekocht

Nou, misschien heb ik het mis?

Van alle wonderen...

Van alle wonderen die ik bewaar

In mijn kluis

Het mooiste wonder kijkt me aan

Glanzend in al zijn goud

Ik was liever dood geweest

Wees nooit koning

In plaats van alle wroeging

Voor het gehoorzamen aan de wet

Is het nog steeds een fout, een fout?

Voor het plakken van mijn huid tegen deze goudverf

Dit wonder daar... wie was er niet tegen

Ze wachtte alleen hierop... Ze wachtte alleen hierop...

Dit wonder daar... wie was er niet tegen

Ze wachtte alleen hierop... Ze wachtte alleen hierop...

Dit wonder daar... wie was er niet tegen

Ze wachtte alleen hierop... Ze wachtte alleen hierop...

Ze wachtte gewoon op me... Ze wachtte gewoon op me

Dit wonder daar

Deze goudverf, die van haar lichaam droop

Ze wachtte gewoon op me