Looseleaf - Sinai Vessel

Here I stand, like a tree

Nervous on the edge of a clearing

Limbs afraid to be cut looseleaf

To be cut down

So I’ll cut myself out

Free from bind to branch and felling ground

So here I am

So here I am in the penultimate act

We’re forcing our lines and canning our laughs

As the curtains break over our backs

As the curtains break over our backs

They say, «A necessary phase, move along, move along

It gets better everyday, move along»

Too scared of isolation to see

That the picture edge adjacent to me

Although skilled in diplomacy and loose at the sleeve

It was nowhere near a complemental piece

You’re on fifth, and I’m on three

But it makes no difference to gravity

We’ll land just the same: brokenlegged

And no matter my dexterity, I can’t untie the text from me

That suggests a hell awaits me should I choose to leave

Should I choose to leave

So here I stand in the penultimate act

Forcing my lines and canning my laughs

As the curtains break over our backs

As the curtains break over our backs

Should a noise provide us reason to start in the night

And we don’t look to opened windows

Or what should in the stairwell rise

And we suspect no other criminal with whom the guilt lies

Than who sleeps permanent at our sides

It’s time for moving on

It’s a necessary phase, moving on, moving on

It gets better everyday, moving on

It’s a necessary phase, moving on, moving on

It gets better everyday, moving on

Hier sta ik, als een boom

Nerveus op de rand van een open plek

Ledematen bang om losbladig te worden afgesneden

Om gekapt te worden

Dus ik sluit mezelf af

Vrij van bind aan tak en kapgrond

Dus hier ben ik

Dus hier ben ik in de voorlaatste act

We forceren onze regels en lachen ons uit

Terwijl de gordijnen over onze ruggen breken

Terwijl de gordijnen over onze ruggen breken

Ze zeggen: «Een noodzakelijke fase, ga mee, ga mee

Het wordt elke dag beter, ga mee»

Te bang voor isolatie om te zien

Dat de fotorand naast mij ligt

Hoewel bedreven in diplomatie en los bij de mouw

Het kwam lang niet in de buurt van een aanvullend stuk

Jij staat op de vijfde plaats en ik op de drie

Maar het maakt geen verschil voor de zwaartekracht

We zullen toch landen: met gebroken benen

En ongeacht mijn behendigheid, ik kan de tekst niet van mij losmaken

Dat suggereert dat er een hel op me wacht als ik ervoor zou kiezen om te vertrekken

Moet ik ervoor kiezen om te vertrekken

Dus hier sta ik in de voorlaatste act

Mijn regels forceren en mijn lach inhouden

Terwijl de gordijnen over onze ruggen breken

Terwijl de gordijnen over onze ruggen breken

Mocht een geluid ons reden geven om 's nachts te beginnen

En we kijken niet naar geopende vensters

Of wat er in het trappenhuis moet komen

En we vermoeden geen andere crimineel bij wie de schuld ligt

Dan wie permanent aan onze zijde slaapt

Het is tijd om verder te gaan

Het is een noodzakelijke fase, verder gaan, verder gaan

Het wordt elke dag beter, we gaan verder

Het is een noodzakelijke fase, verder gaan, verder gaan

Het wordt elke dag beter, we gaan verder