Tsuka - Sin H

Tan bonito que va a doler

Y esa es la única verdad

Armaduras de cristal

Porque na' se queda sin romper

Qué más da que sepas correr

Si aquí nadie se va a salvar

Las goteras sin arreglar

Ahora justo que voy a llover

Tan bonito que al final dolió

No era justo, era un «adiós»

En mi sonrisa veo esa sensación

De que lo que sufrí nunca pasó

Déjame mentirme y que lo crea

Le enseñé mis grises, dije «colorea»

Carpas inmortales que son acuarela

Lágrimas d tinta que son poema

Como si todo se rsumiera en un vacío que no sacio

Un puñetazo al espejo, cristales, fractales de mi alma

La habitación sigue vacía…

Zo mooi dat het pijn gaat doen

En dat is de enige waarheid

kristallen pantsers

Want niets blijft ongebroken

Wat maakt het uit als je weet hoe je moet rennen

Als hier niemand gered gaat worden

Niet-gefixeerde lekken

Nu alleen dat ik ga regenen

Zo mooi dat het uiteindelijk pijn deed

Het was niet eerlijk, het was "tot ziens"

In mijn glimlach zie ik dat gevoel

Dat wat ik heb geleden, is nooit gebeurd

laat me liegen en het geloven

Ik liet haar mijn grijzen zien, ik zei "kleur"

Onsterfelijke karpers die aquarel zijn

Tranen van inkt die een gedicht zijn

Alsof alles is ondergedompeld in een vacuüm dat niet uitblust

Een klap voor de spiegel, kristallen, fractals van mijn ziel

De kamer is nog leeg...