Шёпот -

Линий надрез.

Дороги не выжженных небес.

Вокруг следы.

За тонкую дверь

Зайди, но всему не поверь.

Там тают дни

В усталых часах,

Останется только липкий страх.

Но всё это ты

Крадёшься из пустоты.

Тогда молчи,

Ведь где-то рядом он…

Тихий шёпот из пустоты.

Шёпот вдруг взрывает всё вокруг!

И между тех липких тонких фраз,

Нас унесёт в прозрачное небо над крышами…

Где это всё не значит ничего.

Давно затерянный мир во мне

Стремится вновь к бесконечной весне.

Тогда ответь — зачем всё же я тебе?

Линий излом.

По тропам чужим не здешним сном

затянут узлы

Потёртого дня,

Заполнив картину кусочками дна,

Сменяя мечты.

А в старых часах

Остался песок и этот страх.

Но снова ты,

опять из пустоты…

Lijn gesneden.

Wegen van onverschroeide luchten.

Er zijn sporen in de buurt.

Achter de dunne deur

Kom binnen, maar geloof niet alles.

Er zijn smeltdagen

In vermoeide uren

Alleen kleverige angst blijft.

Maar jij bent het allemaal

Stelen uit de leegte.

Hou dan je mond

Immers, ergens in de buurt van hem ...

Rustig gefluister vanuit de leegte.

Het gefluister blaast plotseling alles op!

En tussen die plakkerige subtiele zinnen,

We zullen worden meegesleept in de transparante lucht boven de daken...

Waar het allemaal niets betekent.

Lang verloren wereld in mij

Streeft weer naar de eindeloze lente.

Antwoord dan: waarom heb je me nog steeds nodig?

Regeleinde.

Langs de paden van iemand anders is geen lokale droom

knopen aanhalen

armoedige dag,

De afbeelding vullen met stukjes van de bodem,

Dromen veranderen.

En in de oude klok

Het zand en deze angst bleven.

Maar nogmaals jij

weer vanuit de leegte...