Наши дороги -

Слышишь как оно дышит за спиною

За тобой за мною

Гонится унылая тоска

Сменяя собою сияния, звезды дальней весны,

Опускаются на землю сны

Сотни тысяч листьев опадут, и просто тают вновь,

Ничто давно не ищут не спеша, какие ждут погоды,

А так было всегда нам уже не пройти никогда

Вдоль наших дорог, растянутых на жизнь вперед

Нам не менять их строк

Все на белом листе, как жаль, но мы уже не те, ведь мы совсем не те…

Точно не узнаешь никогда в реке среди их здешних вод

Ища прозрачными зрачками этот узкий поворот

Где все как прежде, даже слышно как разбилось об асфальт

Хромое сердце не удержишь звуки прочь уносят в даль

Да, так будет всегда, нам уже не пройти никогда…

Вдоль наших дорог, растянутых на жизнь вперед

Нам не менять их строк

Все на белом листе, как жаль, но мы уже не те, ведь мы совсем не те…

Hoor hoe het ademt achter je rug

Volg jou Volg mij

Triest verdriet jaagt na

Ter vervanging van de uitstraling, de sterren van de verre lente,

Dromen vallen op de grond

Honderdduizenden bladeren zullen vallen en gewoon weer smelten

Lang hebben ze nergens langzaam naar gezocht, op wat voor weer ze wachten,

En het is altijd zo geweest, we zullen nooit voorbijgaan

Langs onze wegen gestrekt voor het komende leven

We veranderen hun regels niet

Alles staat op een wit laken, wat jammer, maar we zijn niet hetzelfde, want we zijn helemaal niet hetzelfde...

Je zult het nooit zeker weten in de rivier tussen hun lokale wateren

Zoeken met transparante pupillen naar deze smalle bocht

Waar alles is zoals voorheen, kun je zelfs horen hoe het op het asfalt crashte

Een kreupel hart kan de geluiden niet weghouden die ze meedragen in de verte

Ja, het zal altijd zo zijn, we zullen nooit meer passeren ...

Langs onze wegen gestrekt voor het komende leven

We veranderen hun regels niet

Alles staat op een wit laken, wat jammer, maar we zijn niet hetzelfde, want we zijn helemaal niet hetzelfde...