Где-то -

В переулках весны перепуталось небо.

У остывших ветров не осталось секретов,

Ни избитой мечты, ни потерянных денег.

-

Не дожить до утра, не доплыть на тот берег.

Но мы останемся здесь, задыхаясь от жажды.

На почётной стене мы окажемся дважды.

Ни о чём не жалея, сожжём наше небо.

Всё будет именно так — Без нас, но где-то…

Один затёртый сюжет этих вспышек-порывов.

В них так мало причин, стало больше мотивов

Не остаться собой, не остаться той пылью.

Между небом-землёй всё останется былью.

И мы останемся здесь, задыхаясь от жажды

На почётной стене мы окажемся дважды.

Ни о чём ни жалея сожжём наше небо.

Всё будет именно так.

Без нас, но где-то там…

Выше их грёз не найти уже.

Но что осталось нам здесь?

In de steegjes van de lente is de lucht in de war.

De gekoelde wind heeft geen geheimen meer,

Geen geklopte droom, geen verloren geld.

-

Leef niet tot de ochtend, zwem niet naar die kust.

Maar we blijven hier, stikkend van de dorst.

We zullen twee keer op de eremuur staan.

Zonder ergens spijt van te hebben, laten we onze lucht verbranden.

Alles zal precies zo zijn - zonder ons, maar ergens ...

Een versleten plot van deze uitbarstingen-uitbarstingen.

Ze hebben zo weinig redenen, er zijn meer motieven

Blijf niet jezelf, blijf niet dat stof.

Tussen hemel en aarde blijft alles werkelijkheid.

En we zullen hier blijven, stikkend van de dorst

We zullen twee keer op de eremuur staan.

Als we nergens spijt van hebben, zullen we onze hemel verbranden.

Alles zal zo zijn.

Zonder ons, maar ergens daarbuiten...

Boven hun dromen kan niet worden gevonden.

Maar wat blijft er hier voor ons over?