The Personal Decay - Silver

I lost my track along the way

I’ve got no place to be, lost my identity

This malady is killing me, such a moral leprosy

Voices in my head, they are screaming;

«Life is meant to be wasted, love fails and death is useless»

On and on and on and on and on

This is not my home.

Tell me where I belong!

I am on my way

To the personal decay

My life goes down the drain

My effort was in vain

I had a dream but I lost it

I had a vision but I simply forgot it

There’s a shadow hanging over me

I’m like an orphan child longing for company

I’m trying my best to keep it all together

But I hear the voices that goes on forever

Lord if you hear me, I’m begging you please

When I take my last breath, give me peace

I am on my way

To the personal decay

My life goes down the drain

My effort was in vain

Ik ben onderweg mijn spoor kwijtgeraakt

Ik heb geen plek om te zijn, ben mijn identiteit kwijt

Deze ziekte doodt me, zo'n morele melaatsheid

Stemmen in mijn hoofd, ze schreeuwen;

«Het leven is bedoeld om te worden verspild, liefde faalt en de dood is nutteloos»

Aan en aan en aan en aan en aan

Dit is niet mijn thuis.

Vertel me waar ik thuishoor!

Ik ben onderweg

Naar het persoonlijke verval

Mijn leven loopt in de soep

Mijn moeite was tevergeefs

Ik had een droom, maar ik verloor hem

Ik had een visioen, maar ik was het gewoon vergeten

Er hangt een schaduw over me heen

Ik ben als een weeskind dat verlangt naar gezelschap

Ik doe mijn best om het allemaal bij elkaar te houden

Maar ik hoor de stemmen die voor altijd doorgaan

Heer, als u me hoort, ik smeek u alstublieft

Als ik mijn laatste adem uitblaas, geef me dan vrede

Ik ben onderweg

Naar het persoonlijke verval

Mijn leven loopt in de soep

Mijn moeite was tevergeefs