Любовь - Сигнал

Расстрелянный октябрь.

Увядшие цветы.

Кольцо на правой режет,

А до зимы, как до звезды.

И я прошу у неба

Побольше вылить слез.

Пора разлуки — пелена от скуки.

И все так быстро… И не всерьез.

Пусть не веришь ты, что любовь навек.

Да никому из нас здесь не дано жить вечно.

Но каждый день ее искать идешь: так устроен человек.

Давай, иди ее встречай, — она к тебе по встречной.

Любовь.

Как инженеры жизни

Нам чертят по руке

Кривых полос изломы.

А те сойдутся в тупике.

Не многим стоит верить.

Не стоит сидя ждать.

Рожденный ползать вдруг взлететь не сможет.

А ты влюбись и научись летать.

В отчаяньи исканий

Скользящих взглядов след

Навряд ли остановит.

И не уймет твоих побед.

Но вдруг ты встретишь очи,

И все внутри сожмет.

И понеслось: кино, цветы и ночи.

И сердца стук тебя к мечтам несет.

Geschoten oktober.

Verdorde bloemen.

De ring aan de rechterkant snijdt

En voor de winter, zoals voor een ster.

En ik vraag de lucht

Nog meer tranen vergieten.

De tijd van afscheid is een sluier van verveling.

En alles gaat zo snel... En niet serieus.

Moge je niet geloven dat liefde voor altijd is.

Ja, niemand van ons hier kan eeuwig leven.

Maar je gaat er elke dag naar op zoek: zo werkt een mens.

Kom op, ga haar ontmoeten - ze is in de tegenovergestelde richting van jou.

Dol zijn op.

Zoals de ingenieurs van het leven

Ze tekenen ons op de hand

Gebogen banden knikken.

En ze zullen op een dood spoor komen.

Er zijn er niet veel die te vertrouwen zijn.

Ga niet zitten wachten.

Iemand die geboren is om te kruipen kan plotseling niet opstijgen.

En je wordt verliefd en leert vliegen.

In wanhopige zoektocht

Glijdende blikken trail

Het zal waarschijnlijk stoppen.

En zal je overwinningen niet wegnemen.

Maar plotseling ontmoet je ogen

En alles binnenin zal comprimeren.

En daar gaan we: bioscoop, bloemen en nachten.

En het ritme van je hart voert je naar je dromen.