Costa Azul - Sidonie

Tus huesos son un arrecife de cristal,

en un oc?

ano de carne ideal,

mis ojos derraman oro l?

quido en el mar

y te coronan la cabeza de coral,

mutando el viento la marea me arrastr?,

nad?

en abrazos de azulada dimensi?

n,

cre?

que tus brazos eran la sal de mi naci?

n,

Am?

rica es bella, pero naufragu?

en Jap?

n.

En la costa azul,

una foto nuestra a contra luz,

un beso para siempre,

fundidos en cuerpos siameses.

Aunque de un vaso roto, mi boca bebi?,

la sombra del oto?

o y el ultimo adi?

s,

todos los mares los pondr?

en un jarr?

n,

y nuestro verano enmarcado en el sal?

n.

En la costa azul,

una foto nuestra a contra luz,

un beso para siempre,

fundidos en cuerpos siameses.

En la costa azul,

una foto nuestra a contra luz,

un beso para siempre,

fundidos en cuerpos siameses.

Je botten zijn een rif van glas,

in een oc?

ideale anus van vlees,

mijn ogen morsen goud l?

vloeistof in de zee

en ze kronen je koraalkop,

de wind muterend, sleepte het getij me mee,

zwemmen?

in omhelzingen van blauwachtige afmetingen?

nee,

geloven?

dat uw armen het zout van mijn volk waren?

nee,

BEN?

Rijk is mooi, maar heb ik schipbreuk geleden?

in Japan?

n.

Aan de blauwe kust,

een foto van ons tegen het licht,

een kus voor altijd,

versmolten tot Siamese lichamen.

Hoewel uit een gebroken glas, mijn mond dronk,

de schaduw van de herfst

of en de laatste tot ziens?

ja,

Ik zal alle zeeën zetten?

in een pot?

nee,

en onze zomer ingelijst in het zout?

n.

Aan de blauwe kust,

een foto van ons tegen het licht,

een kus voor altijd,

versmolten tot Siamese lichamen.

Aan de blauwe kust,

een foto van ons tegen het licht,

een kus voor altijd,

versmolten tot Siamese lichamen.