Talking Doormat -

«I can handle it,» She said, jumping in

It’s not utopia, it’s a real world situation

Our mothers did and we should’ve learned

But you’re so easily persuaded

It hurt my face when you used to scrape

The mud off of your shoes

I’ve been waiting on your doorstep so long

Don’t you see I’m what you need?

Maybe it’s in our genes that these feelings

Result in tunnel vision

The anticlimax of feminism

When we do what we know is wrong

It hurt my face when you used to scrape

The mud off of your shoes

I’ve been waiting on your doorstep so long

Don’t you see I’m what you need?

'Ik kan het aan,' zei ze terwijl ze naar binnen sprong

Het is geen utopie, het is een situatie in de echte wereld

Onze moeders deden het en we hadden het moeten leren

Maar je bent zo gemakkelijk te overtuigen

Het deed pijn aan mijn gezicht toen je schraapte

De modder van je schoenen

Ik heb zo lang op je deur gewacht

Zie je niet dat ik ben wat je nodig hebt?

Misschien zit het in onze genen dat deze gevoelens

Gevolg tunnelvisie

De anticlimax van het feminisme

Als we doen waarvan we weten dat het verkeerd is

Het deed pijn aan mijn gezicht toen je schraapte

De modder van je schoenen

Ik heb zo lang op je deur gewacht

Zie je niet dat ik ben wat je nodig hebt?