Why Wonder - Shimshai

Stranded, I am looking

But seeking shall not find

For the farther that I wander

Only separates my mind

Wishing I could see you

Knowing that you’re here

All that I create

Is isolation of my fear

When I see your reflection

In the reflection of the sky

Then I wonder why I’d

Ever wondered why

So far from perfection

Or so far it appears

Still I notice that you

Always lead me here

Where we’ll go

When the essence of the travel

Isn’t what we see

And the threads of time unravel

Into all we know

And although it isn’t much, still we can

Learn to live, to love, to let it grow

Three if I am lonely

Two if I divide

Only one to keep the peace of one

And only deep inside

Calling brings no answer

Sadness finds no tear

An offering of silence

Is the only sound I hear

Reaching out to greet you

With an empty touch of grace

More fulfilled than ever

I stand hollowed in this place

Where nothing can defeat you

Nothing can deny

Still I wonder why

I’d ever wondered why

All we are

Rises in the setting

Of the light we see

In a flight on the horizon

Of the time we tell

That it all adds up to nothing

Still we wander through this world

And wonder where we’ll go

When the essence of the travel

Isn’t what we see

And the threads of time unravel

Into all we know

And although it isn’t much, still we can

Learn to live, to love, to let it grow

Nothing can defeat you

Nothing can deny

Nothing can defeat you

Still I wonder why I’d ever wondered why

Three if I am lonely

Two if I divide

Only one to keep the peace of one

And only deep inside

Calling brings no answer

Sadness finds no tear

An offering of silence

Is the only sound I hear

When I see your reflection

In the center of the eye

Then I wonder why I’d

Ever wondered why

So far from perfection

Or so far it appears

Still I notice that you

Always lead me here

And all we are

Rises in the setting

Of the light we see

In a flight on the horizon

Of the time we tell

That it all adds up to nothing

Still we wander through this world

And wonder where we’ll go

When the essence of the travel

Isn’t what we see

And the threads of time unravel

Into all we know

And although it isn’t much, still we can

Learn to live, to love, to let it grow

Gestrand, ik ben op zoek

Maar zoeken zal niet vinden

Voor het verder dat ik dwaal

Alleen scheidt mijn geest

Ik wou dat ik je kon zien

Wetende dat je hier bent

Alles wat ik maak

Is isolatie van mijn angst?

Als ik je spiegelbeeld zie

In de weerspiegeling van de lucht

Dan vraag ik me af waarom ik?

Ooit afgevraagd waarom?

Zo ver van perfectie

Of tot nu toe lijkt het

Toch merk ik dat je

Leid me altijd hierheen

Waar gaan we heen

Wanneer de essentie van het reizen

Is niet wat we zien?

En de draden van de tijd ontrafelen

In alles wat we weten

En hoewel het niet veel is, kunnen we het toch

Leer te leven, lief te hebben, te laten groeien

Drie als ik eenzaam ben

Twee als ik deel

Slechts één om de vrede van één te bewaren

En alleen diep van binnen

Bellen levert geen antwoord op

Verdriet vindt geen traan

Een aanbod van stilte

Is het enige geluid dat ik hoor?

We nemen contact met je op om je te begroeten

Met een leeg vleugje genade

Meer vervuld dan ooit

Ik sta uitgehold op deze plek

Waar niets je kan verslaan

Niets kan ontkennen

Toch vraag ik me af waarom

Ik heb me ooit afgevraagd waarom

Alles wat we zijn

Stijgt in de omgeving

Van het licht dat we zien

In een vlucht aan de horizon

Van de tijd die we vertellen

Dat het allemaal op niets neerkomt

Toch dwalen we door deze wereld

En vraag me af waar we heen gaan

Wanneer de essentie van het reizen

Is niet wat we zien?

En de draden van de tijd ontrafelen

In alles wat we weten

En hoewel het niet veel is, kunnen we het toch

Leer te leven, lief te hebben, te laten groeien

Niets kan je verslaan

Niets kan ontkennen

Niets kan je verslaan

Toch vraag ik me af waarom ik me ooit afgevraagd heb waarom

Drie als ik eenzaam ben

Twee als ik deel

Slechts één om de vrede van één te bewaren

En alleen diep van binnen

Bellen levert geen antwoord op

Verdriet vindt geen traan

Een aanbod van stilte

Is het enige geluid dat ik hoor?

Als ik je spiegelbeeld zie

In het midden van het oog

Dan vraag ik me af waarom ik?

Ooit afgevraagd waarom?

Zo ver van perfectie

Of tot nu toe lijkt het

Toch merk ik dat je

Leid me altijd hierheen

En alles wat we zijn

Stijgt in de omgeving

Van het licht dat we zien

In een vlucht aan de horizon

Van de tijd die we vertellen

Dat het allemaal op niets neerkomt

Toch dwalen we door deze wereld

En vraag me af waar we heen gaan

Wanneer de essentie van het reizen

Is niet wat we zien?

En de draden van de tijd ontrafelen

In alles wat we weten

En hoewel het niet veel is, kunnen we het toch

Leer te leven, lief te hebben, te laten groeien