Paradolia - Seventh Dimension

The whispers of dreams

Splattered out right in front of me Transcended to memory of you

A light struck down

To bring hope again

To bring me some hope again

Twisted shapelessness

Shadowing down on me From my pitch blackened love

Trying my best

To bring you back to life again

Here with me Whenever to go Where to look

Where to find

Where to hide

And where to start

And what to defend

I’ve always been told to Never quit until I really understand

Imagination, a cult of sorrow

From when I face the sky

Deciphering you

See, forever see

Is the only option

Whenever to go Where to look

Where to find

Where to hide

And where to start

And what to defend

It’s just so easy to Pretend to accept the past

Subconscious internal seal

Renders from fiction to real

The wind is changing

Abstract visions come true

Will remain a secret

In memory of you

This finally made me see

How fate and hope can reveal

Minds that are concealed

Inside their own atmosphere

I’ll do what’s best for me On my way out from here

Surreal patterns has taken me here

The path that took me away

From my atmosphere

I’ll do the rest, oh Things to be said and done

Life has begun

Het gefluister van dromen

Spetterde recht voor me uit Overgoten tot herinnering aan jou

Een licht viel uit

Om weer hoop te geven

Om me weer wat hoop te geven

Verdraaide vormeloosheid

Schaduw op mij uit mijn pikzwarte liefde

Mijn best doen

Om je weer tot leven te wekken

Hier bij mij Wanneer te gaan Waar te kijken

Waar te vinden

Waar te verbergen

En waar te beginnen

En wat te verdedigen?

Er is mij altijd verteld dat ik nooit moet stoppen totdat ik het echt begrijp

Verbeelding, een cultus van verdriet

Van toen ik naar de lucht keek

jou ontcijferen

Zie, zie voor altijd

Is de enige optie

Wanneer te gaan Waar te kijken?

Waar te vinden

Waar te verbergen

En waar te beginnen

En wat te verdedigen?

Het is zo gemakkelijk om te doen alsof je het verleden accepteert

Onderbewuste interne afdichting

Renders van fictie naar echt

De wind verandert

Abstracte visioenen komen uit

Blijft geheim

Ter nagedachtenis aan jou

Dit deed me eindelijk zien

Hoe het lot en de hoop kunnen onthullen

Geesten die verborgen zijn

In hun eigen sfeer

Ik zal doen wat het beste voor mij is Op mijn weg hieruit

Surrealistische patronen hebben me hier gebracht

Het pad dat me wegvoerde

Uit mijn sfeer

Ik doe de rest, oh Dingen die gezegd en gedaan moeten worden

Het leven is begonnen