Paralysis -

There’s no more need

For you and now

Set it all up again

Never be enough

For an in to get through

I’m buried alive

And it’s all I am

Failing elements are just coming apart

Over a thousand days inside the underneath

You’ll never find a person inside

Turning another way into infinity

As everything unfolds

In patience and in solace

Descending into madness

The angels are spreading their wings

And it feels like

There’s nothing left I can do

I’m paralyzd

Undignified

And it feels like

Ther’s nothing I can give

I’m terrified

I’m buried alive

Never be enough

Or a way to complete

Keep you alive

For another day

Color racing around

Deafening sound

I have not a way to breathe

Right from the start it’s coming apart

And it’s the only thing this world has left me with

We’re cutting from the fold

And fading through the heavens

No longer connected to the ground

And it feels like

There’s nothing left I can do

I’m paralyzed

Undignified

And it feels like

There’s nothing I can give

I’m terrified

I’m buried alive

And it feels like

There’s nothing I can do

I’m paralyzed

Undignified

We’re so far from

Ever getting out

And it’s cold out here

Never be enough

And it feels like

There’s nothing I can give

I’m paralyzed

Undignified

It feels like

The last time

We will ever

Be alive

Or come down

Should the ground give out below

The angels are spreading their wings

Now it’s coming through the rafters

Form a shadow over every trace

I’m emerging from the embers

Memory entirely erased

And it feels like

There’s nothing left I can do

I’m paralyzed

Undignified

And it feels like

There’s nothing I can give

I’m terrified

I’m buried alive

Het is niet meer nodig

Voor jou en nu

Zet alles weer op

Nooit genoeg zijn

Voor een in om door te komen

Ik ben levend begraven

En het is alles wat ik ben

Falende elementen vallen gewoon uit elkaar

Meer dan duizend dagen in de onderkant

Je zult nooit iemand binnen vinden

Een andere weg in het oneindige veranderen

Terwijl alles zich ontvouwt

In geduld en in troost

Afdalen in waanzin

De engelen spreiden hun vleugels

En het voelt alsof

Ik kan niets meer doen

ik ben verlamd

onwaardig

En het voelt alsof

Er is niets dat ik kan geven

Ik ben bang

Ik ben levend begraven

Nooit genoeg zijn

Of een manier om te voltooien

Houd je in leven

Voor een andere dag

Kleur racet rond

Oorverdovend geluid

Ik heb geen manier om te ademen

Vanaf het begin valt het uit elkaar

En het is het enige dat deze wereld me heeft nagelaten

We knippen uit de plooi

En vervagen door de hemel

Niet meer verbonden met de grond

En het voelt alsof

Ik kan niets meer doen

ik ben verlamd

onwaardig

En het voelt alsof

Er is niets dat ik kan geven

Ik ben bang

Ik ben levend begraven

En het voelt alsof

Er is niets dat ik kan doen

ik ben verlamd

onwaardig

We zijn zo ver van

ooit uitstappen

En het is hier koud

Nooit genoeg zijn

En het voelt alsof

Er is niets dat ik kan geven

ik ben verlamd

onwaardig

Het voelt als

De laatste keer

We zullen ooit

Levend

Of kom naar beneden

Mocht de grond het hieronder begeven?

De engelen spreiden hun vleugels

Nu komt het door de spanten

Vorm een ​​schaduw over elk spoor

Ik kom uit de sintels

Geheugen volledig gewist

En het voelt alsof

Ik kan niets meer doen

ik ben verlamd

onwaardig

En het voelt alsof

Er is niets dat ik kan geven

Ik ben bang

Ik ben levend begraven