Solitude -

No better companion

Than no companion at all

For solitude is the richness of self

No better monotony

Than fear itself

For gravitas will sink in on itself

For whoever is delighted in solitude

Is either a beast or a god

And whoever isolates their world

Is either in pain or beyond

Ride into the sunset

For no one goes there anymore

What is left there for me

If all of you are gone?

As the ground cracks

In thirsty revolt

And the flora dies

Under injustice, gone

Lay with me

Sweet solitude

I will keep you company

Lay with me

Let our hope prevail

Who would have thought

That murdering them all

Would feel so alone?

Had I not known

That I was dead already

I would have mourned

My loss of life

Now we disappear

Well, what must we think of it?

From the sky we came

Now we may go back again

Geen betere metgezel

Dan helemaal geen metgezel

Want eenzaamheid is de rijkdom van het zelf

Geen betere eentonigheid

dan de angst zelf

Want gravitas zakt vanzelf in

Voor iedereen die blij is met eenzaamheid

Is een beest of een god?

En wie zijn wereld isoleert

Heeft u pijn of meer?

Rijd de zonsondergang in

Want niemand gaat er meer heen

Wat blijft er voor mij over?

Als jullie allemaal weg zijn?

Terwijl de grond kraakt

In dorstige opstand

En de flora sterft

Onder onrecht, weg

Lig met mij

Zoete eenzaamheid

Ik zal je gezelschap houden

Lig met mij

Laat onze hoop zegevieren

Wie had dat ooit gedacht

Dat ze allemaal vermoorden

Zou je je zo alleen voelen?

Had ik het niet geweten

Dat ik al dood was

Ik zou hebben gerouwd

Mijn verlies aan leven

Nu verdwijnen we

Nou, wat moeten we ervan denken?

Uit de lucht kwamen we

Nu kunnen we weer teruggaan