Deimos -

No sight as empty as grief itself

Stuck in an accidental

Meeting of possibilities

Become endlessly unfilled

Quiet the restlessness of the mind

Only then will you witness

Everything unfolding from emptiness

Introspection has no conclusion

When there’s nothing inside

But endless void

Become endlessly unfilled

A lost touch with chaos

After senseless pathos

Forget the self and fear nothing

Or embrace it and despair

Self-Indulgence of the mind and soul

Fulfillment impossible

For desire will both eat you

And leave you starving

Gnaw at the hand dragging you

Inconceivable

A fatal entrance to abandon

Alienation self-prescribed

Quiet the restlessness of the mind

Inner being, fully exposed

Strands of rotting flesh, intertwined

Naked reality of falsified ego

Regressiveness of self

Imperceptible degradation

Of perceptible fixation

Visions of ill-shaped fiends

Turning a wheel of pain

To the sounds of trumpets

Hidden in the skies

Looking down on a mural of micro torture scenes

Sharp ends gouging fire from earthen limbs

Spitting in the lungs of headless idols

Helplessness of thought

Descent into expulsion

Can you picture your despair?

Bowels levitating across inward clouds

Orbiting a tower of defunct kings

Magma spilled from their orifices

A thousand arms reach for the skin

Fragmenting an empty figure

Hauling the pieces at the edges of exospheres

Will it repent my way back?

Manifest transparence

Embrace simplicity

Reduce selfishness

Without promise of transcendence

So the unwilling soul

Sees what’s hidden

And the ever-wanting soul

Sees only what it wants

Hate unto others

As they have hated unto thee

Acid that harms more its vessel

Than that on which it is poured

Engulfed in malignity

Crusaders sheltering my flesh

As scriptures burn

These words ignored

Come forth with rancor

Anger and imagination

Recipe for fixation

Savage self-frustration

The end of tender beginnings

Es-tu égo?

Un monde de désenchantement

Englouti dans un néant intérieur

Et trahis par son écorce périssable

Les plaies infligées aux êtres estropiés

Se décalquent sur le corps du souverain

Comme une gangrène immaculée

Taken, I am not

Capitulating before the immensity of the cosmos

Inverting a path asymmetrical

Where walls suffocate absorbing excellence

Omnipotence fatally puncturing perception

Betrayal of self

Wounds that bleed again

At the slightest word

Pain insists upon being attended to

A shout to deaf ears

Leave no path untaken

Let your fears unfurl

Barely recognizable

Misshapen

Abstracting eyesight

Dormant in a shrine

Morphing into essence

Wallowed visions, timeless

Structuring chaos

To become existence

Devoid of reason

Condemned to afflictions

No sun to worship

In the absence of light

All beliefs converge

In abyssal conclusions

Forever nameless

A horde of mares fills

A horrendous void

Dissolving the antisphere

Sprung from ignorance

Painful indifference

For I am not to die

Impotent, belligerent

Levitating above the expansive self

Swirling reality of obscure origin

An egotistical divide yet unexplored

Suffocating omniscient emptiness

There is nothing to fear aside selfhood itself

Geen zicht zo leeg als het verdriet zelf

Vastgelopen in een toevallige

Ontmoeting van mogelijkheden

Eindeloos onvervuld worden

Stil de rusteloosheid van de geest

Alleen dan zul je getuige zijn

Alles ontvouwt zich vanuit leegte

Introspectie heeft geen conclusie

Als er niets in zit

Maar eindeloze leegte

Eindeloos onvervuld worden

Een verloren contact met chaos

Na zinloos pathos

Vergeet het zelf en vrees niets

Of omarm het en wanhoop

Verwennerij van geest en ziel

Vervulling onmogelijk

Want verlangen zal je allebei opeten

En laat je verhongeren

Knagen aan de hand die je sleept

ondenkbaar

Een fatale ingang om te verlaten

Vervreemding zelf voorgeschreven

Stil de rusteloosheid van de geest

Innerlijk wezen, volledig bloot

Strengen van rottend vlees, met elkaar verweven

Naakte realiteit van een vervalst ego

Regressiviteit van het zelf

Onmerkbare degradatie

Van waarneembare fixatie

Visioenen van slecht gevormde duivels

Een wiel van pijn draaien

Op de klanken van trompetten

Verborgen in de lucht

Neerkijken op een muurschildering van micromartelscènes

Scherpe uiteinden gutsen vuur uit aarden ledematen

Spugen in de longen van idolen zonder hoofd

Hulpeloosheid van gedachten

Afdaling in uitzetting

Kunt u zich uw wanhoop voorstellen?

Darmen zweven over naar binnen gerichte wolken

In een baan om een ​​toren van ter ziele gegane koningen

Magma gemorst uit hun openingen

Duizend armen reiken naar de huid

Een leeg cijfer fragmenteren

De stukken aan de randen van exospheres vervoeren

Zal het mijn weg terug bekeren?

Duidelijke transparantie

Omarm eenvoud

Egoïsme verminderen

Zonder belofte van transcendentie

Dus de onwillige ziel

Ziet wat er verborgen is

En de altijd verlangende ziel

Ziet alleen wat het wil

Haat jegens anderen

Zoals ze u gehaat hebben

Zuur dat meer schade toebrengt aan zijn bloedvat

Dan dat waarop het is gegoten

Overspoeld door kwaadaardigheid

Kruisvaarders die mijn vlees beschermen

Terwijl de Schriften branden

Deze woorden genegeerd

Kom naar voren met rancune

Woede en verbeeldingskracht

Recept voor fixatie

Wilde zelffrustratie

Het einde van een teder begin

Es-tu ego?

Un monde de désenchantement

Englouti dans un néant intérieur

Et trahis par son écorce périssable

Les plaies infligées aux êtres estropiés

Se décalquent sur le corps du souverain

Comme une gangrène immaculée

Genomen, ik ben niet

Capituleren voor de onmetelijkheid van de kosmos

Een pad asymmetrisch omkeren

Waar muren stikken en excellentie absorberen

Almacht die waarneming fataal doorprikt

Verraad aan jezelf

Wonden die weer bloeden

Bij het minste woord

Pijn staat erop dat er aandacht aan wordt besteed

Een schreeuw naar dovemansoren

Laat geen pad onbewandeld

Laat je angsten zich ontvouwen

Nauwelijks herkenbaar

misvormd

Het gezichtsvermogen abstraheren

Slapen in een heiligdom

In essentie veranderen

Verzonken visioenen, tijdloos

Chaos structureren

Bestaan ​​worden

Zonder reden

Veroordeeld tot aandoeningen

Geen zon om te aanbidden

Bij afwezigheid van licht

Alle overtuigingen komen samen

In afgrond conclusies

Voor altijd naamloos

Een horde merries vult zich

Een afschuwelijke leegte

Het oplossen van de antisfeer

Ontstaan ​​uit onwetendheid

Pijnlijke onverschilligheid

Want ik ga niet dood

Machteloos, strijdlustig

Zwevend boven het expansieve zelf

Wervelende realiteit van duistere oorsprong

Een egoïstische kloof die nog niet is onderzocht

Verstikkende alwetende leegte

Er is niets om bang voor te zijn, behalve de eigenheid zelf