Being -

I am therefore I take

Appropriating nature’s offsprings

Without concern, without guilt

A pilgrimage for the ego

Eating the gods

To become a lord

Excess is a virtue by which I thrive

For this is all real and shall be my wealth

Equity is an invention obstructing the mind

Overcome this communal fable to achieve salvation

Being, transcend its boundaries

Beings, leave them to rot

A mere farce

This lane is meant for others

Infringe its laws

And flourish beyond primordial frailty

Being — transcend its boundaries

Beings — roaming without purpose

No other shall savor the excellence

As there can only be one suprahuman

Above the burden of material life

And the illusion of time

None is prophet in his land

This place is yours

A field for the disenchanted

A temple for the servile

Rejoice!

Ignorance is bliss

What remains unknown does not hurt

Eyeless in Gaza, may you alienate yourselves to extravagance

And embrace reality

Carnival of plebs

Adoring an idol

Which I have become

Eager to exhaust matter

And exit my domain

What you call self-indulgence

Is a flame burning for freedom

A refusal to sink below the waist of the earth

And the delusion of being

Ik ben daarom neem ik

De nakomelingen van de natuur toe-eigenen

Zonder zorgen, zonder schuldgevoel

Een bedevaart voor het ego

De goden eten

Om een ​​heer te worden

Excess is een deugd waar ik goed in ben

Want dit is allemaal echt en zal mijn rijkdom zijn

Gelijkheid is een uitvinding die de geest belemmert

Overwin deze gemeenschappelijke fabel om redding te bereiken

Zijn, zijn grenzen overschrijden

Wezens, laat ze rotten

Gewoon een farce

Deze baan is bedoeld voor anderen

Zijn wetten overtreden

En floreren voorbij de oorspronkelijke kwetsbaarheid

Zijn — zijn grenzen overschrijden

Wezens — zwerven zonder doel

Geen ander zal genieten van de uitmuntendheid

Omdat er maar één bovenmenselijke kan zijn

Boven de last van het materiële leven

En de illusie van tijd

Niemand is een profeet in zijn land

Deze plaats is van jou

Een veld voor de ontgoochelde

Een tempel voor de slaaf

Verheugen!

Onwetendheid is gelukzaligheid

Wat onbekend blijft doet geen pijn

Eyeless in Gaza, mogen jullie je vervreemden van extravagantie

En omarm de realiteit

Carnaval van het plebs

Een idool aanbidden

die ik ben geworden

Zin om zaken uit te putten

En verlaat mijn domein

Wat je zelfgenoegzaamheid noemt

Brandt een vlam voor vrijheid?

Een weigering om onder het middel van de aarde te zinken

En de waan van het zijn