No More Beating As One -

She was no longer precious to me…

I guess my hate grew much stronger than my love for her ever did

(I was) so tired of chasing that person who made me feel loved

And as we were embracing I cut and spilt the dearest blood

I’m praying for her soul as this blood on my hands stains me whole…

You were my life, from you I fed of

And now parted by knife — the suicide of our love

So callous and frigid was that stillborn soul…

Yet no other half could ever make me whole

You promised: «…'til death do us part», and then you made a stone of my heart

And with the last rays of the setting sun the loveless pulse fades away

No more beating as one, no longer burns the flame

Gone are the times when I felt alive

Gone are those nights with you by my side

And now here I stand as the shadows grow deep…

With the death on my hand at your grave I weep

We were one yet not the same…

Once passion abundant, now pain

And with the last rays of the setting sun the loveless pulse fades away

No more beating as one, no longer burns the flame

…Love laved with stillness like the grave in my heart

And all the reasons huddled in your seeping blood…

And with the last rays of the setting sun the loveless pulse fades away

No more beating as one, no longer burns the flame

And with the last rays of the setting sun she bled her love away

No more beating as one, no longer burns the flame

Ze was me niet langer dierbaar...

Ik denk dat mijn haat veel sterker werd dan mijn liefde voor haar ooit deed

(Ik was) zo moe van het achtervolgen van die persoon waardoor ik me geliefd voelde

En terwijl we elkaar omhelsden, sneed en vergoot ik het liefste bloed

Ik bid voor haar ziel, want dit bloed aan mijn handen bevlekt me heel...

Jij was mijn leven, van jou voedde ik me

En nu gescheiden door mes - de zelfmoord van onze liefde

Zo harteloos en ijskoud was die doodgeboren ziel...

Maar geen andere helft zou me ooit heel kunnen maken

Je beloofde: «...'til death do  us part», en toen maakte je een steen van mijn hart

En met de laatste stralen van de ondergaande zon vervaagt de liefdeloze hartslag

Niet meer als één slaan, de vlam brandt niet meer

Voorbij zijn de tijden dat ik me levend voelde

Voorbij zijn die nachten met jou aan mijn zijde

En nu sta ik hier terwijl de schaduwen diep worden...

Met de dood op mijn hand bij je graf huil ik

We waren één en toch niet hetzelfde...

Eens passie overvloedig, nu pijn

En met de laatste stralen van de ondergaande zon vervaagt de liefdeloze hartslag

Niet meer als één slaan, de vlam brandt niet meer

...Liefde vloeide over van stilte als het graf in mijn hart

En alle redenen ineengedoken in je sijpelende bloed...

En met de laatste stralen van de ondergaande zon vervaagt de liefdeloze hartslag

Niet meer als één slaan, de vlam brandt niet meer

En met de laatste stralen van de ondergaande zon bloedde ze haar liefde weg

Niet meer als één slaan, de vlam brandt niet meer