Я не играю - Сенатор

Я отключу телефон

И закрою все двери!

В то что мы будем вдвоём

Я больше не верю.

А то, что мы были вдвоём —

НЕ судьба, а случай,

Ты меня не тревожь

И большге не мучай.

Солнце играет лучом

Золотого заката

Там, где с тобою вдвоём

Мы гуляли когда-то…

Я не играю,

Поверь, я не вовсе шучу,

Ты понимаешь,

Так жить я больше не хочу!

Зачем страдаю,

Ночами тёмными не сплю?

Ведь ты прекрасно знаешь,

Что тебя люблю!

Будет долгой зима без тебя,

Но всё же

Вьюги я не боюсь,

И мороз не сможет

Так сковать мою душу,

Чтоб я позабыл,

Как простился с тобой,

Как тебя я любил.

Солнце играет лучом

Золотого заката

Там, где с тобою вдвоём

Мы гуляли когда-то…

Я не играю,

Поверь, я не вовсе шучу,

Ты понимаешь,

Так жить я больше не хочу!

Зачем страдаю,

Ночами тёмными не сплю?

Ведь ты прекрасно знаешь,

Что тебя люблю!

Ik zet de telefoon uit

En ik zal alle deuren sluiten!

Dat we samen zullen zijn

Ik geloof niet meer.

En het feit dat we samen waren...

GEEN lot, maar toeval

Je stoort me niet

En niet meer kwellen.

De zon speelt met een straal

gouden zonsondergang

Waar zijn jullie twee

Wij liepen vroeger...

Ik speel niet,

Geloof me, ik maak helemaal geen grapje

Je begrijpt,

Ik wil zo niet meer leven!

Waarom lijd ik?

Slaap ik niet tijdens donkere nachten?

Je weet het tenslotte heel goed

Wat hou ik van jou!

Het wordt een lange winter zonder jou

Maar nog steeds

Ik ben niet bang voor sneeuwstormen

En de vorst kan niet

Dus keten mijn ziel

Voor mij om te vergeten

Hoe ik afscheid van je nam

Wat hield ik van je.

De zon speelt met een straal

gouden zonsondergang

Waar zijn jullie twee

Wij liepen vroeger...

Ik speel niet,

Geloof me, ik maak helemaal geen grapje

Je begrijpt,

Ik wil zo niet meer leven!

Waarom lijd ik?

Slaap ik niet tijdens donkere nachten?

Je weet het tenslotte heel goed

Wat hou ik van jou!