Недотрога - Сенатор

Она читает письма по ночам,

Ждёт принца сказочного на коне,

Не зная даже кто ей написал,

Тихонько плачет при луне.

А ты проходишь мимо как всегда,

Не можешь даже просто позвонить,

Какая всё же это ерунда,

Ну разве можно так любить.

А ты её не трогай, девчонку недотрогу

И любовных писем больше не пиши,

Ты её не трогай, просто у порога

О своей любви в глаза ей скажи!

Она уснуть не может по ночам,

Ответа ищет на один вопрос,

Кто письма эти все ей написал

И вдруг всё это не всерьез.

А ты ведь можешь просто подойти,

Сказать что жить не можешь без неё,

Признаться в чистой искренней любви,

Она же сразу всё поймёт.

А ты её не трогай, девчонку недотрогу

И любовных писем больше не пиши,

Ты её не трогай, просто у порога

О своей любви в глаза ей скажи!

Ze leest 's nachts brieven

Wachten op de sprookjesprins te paard

Zelfs niet wetende wie haar schreef,

Zachtjes huilen in het maanlicht.

En je komt langs zoals altijd,

Je kunt niet eens gewoon bellen

Wat is dit eigenlijk voor onzin?

Welnu, is het mogelijk om zo lief te hebben.

En raak haar niet aan, een gevoelig meisje

En schrijf geen liefdesbrieven meer,

Raak haar niet aan, alleen op de drempel

Vertel haar over je liefde in haar ogen!

Ze kan 's nachts niet slapen

Op zoek naar een antwoord op een vraag,

Wie heeft al deze brieven aan haar geschreven?

En ineens is dit allemaal niet ernstig.

En je kunt gewoon komen

Zeg dat je niet zonder haar kunt leven

Beken in pure oprechte liefde,

Ze zal alles meteen begrijpen.

En raak haar niet aan, een gevoelig meisje

En schrijf geen liefdesbrieven meer,

Raak haar niet aan, alleen op de drempel

Vertel haar over je liefde in haar ogen!