Memories -

Into the light

up from the ashes

A distant Memory

The phoenix calls

out from the sorrow

within

Shes looking down

kept in her tower

division never seen

painful regret

clouding desire

she feels

Singing

words that were born without

meaning

Far from the world we see

one hundred days being lost in the maze

Searching for where she should be

Feelings

made by a heart that’s not

beating

Fragile faced masquerade

pulling her down as the curtains unbound

leaving her bare to the world

Last word

The final sound in a

dead world

Suddenly she can see

Gone is the ground under ashes she found

lost in the dance of the sea

Rising

on Wings of the prayer

shesbeen hiding

Kept from her unaware

Gone are the days of the

coal blackened rain

Finally found her way home

Can we learn to believe

Live life so free

As we will dance for eternity

part of the show that never ends

Memories linger

innocence shed

Ashes to ash but it isnt the end

fake one more smile and learn to pretend

In het licht

uit de as herrijzen

Een verre herinnering

De feniks roept

uit het verdriet

binnenin

Ze kijkt naar beneden

bewaard in haar toren

divisie nog nooit gezien

pijnlijke spijt

vertroebelend verlangen

ze voelt

Zingen

woorden die zonder zijn geboren

betekenis

Ver van de wereld die we zien

honderd dagen verloren in het doolhof

Op zoek naar waar ze zou moeten zijn

Gevoelens

gemaakt door een hart dat dat niet is

slaan

Maskerade met een kwetsbaar gezicht

haar naar beneden trekken terwijl de gordijnen opengaan

haar bloot aan de wereld achterlatend

Laatste woord

Het laatste geluid in a

dode wereld

Opeens kan ze zien

Weg is de grond onder de as die ze vond

verloren in de dans van de zee

Stijgende lijn

op Vleugels van het gebed

ze heeft zich verstopt

Onwetend voor haar weggehouden

Voorbij zijn de dagen van de

kolen zwartgeblakerde regen

Eindelijk de weg naar huis gevonden

Kunnen we leren geloven

Leef zo ​​vrij

Omdat we voor eeuwig zullen dansen

onderdeel van de show die nooit eindigt

Herinneringen blijven hangen

onschuld schuur

As tot as, maar het is niet het einde

nep nog een glimlach en leer te doen alsof