Divisible -

Home

Is this the only place for me?

When courage slipped right through me

And seeped into the ground

Happened again like a million times before

I’ve been divided between

What I want and what I’ve needed

I’ll try not to fade away

The emptiness has stabbed like a knife

It’s left me hollow and

I’ve never felt this helpless;

This hopeless

I couldn’t mend any ties that I’ve severed

The damage is substantial, but It’s stopped me from shaking

Isolated;

discontent

No chance to ever reinvent

The memories start to fade (what I’ve wanted)

But maybe it’s for the better (what I needed)

I’ll try not to fade away

Dying’s easy

I spent my whole life waiting

Thuis

Is dit de enige plek voor mij?

Toen de moed dwars door me heen glipte

En sijpelde in de grond

Is al een miljoen keer eerder gebeurd

Ik ben verdeeld tussen

Wat ik wil en wat ik nodig heb

Ik zal proberen niet te vervagen

De leegte heeft gestoken als een mes

Het heeft me hol gelaten en

Ik heb me nog nooit zo hulpeloos gevoeld;

Deze hopeloze

Ik kon geen banden herstellen die ik had verbroken

De schade is aanzienlijk, maar het weerhoudt me ervan te trillen

Geïsoleerd;

ontevredenheid

Geen kans om ooit opnieuw uit te vinden

De herinneringen beginnen te vervagen (wat ik wilde)

Maar misschien is het beter (wat ik nodig had)

Ik zal proberen niet te vervagen

Sterven is makkelijk

Ik heb mijn hele leven gewacht