Surprise - Sean Rowe

You were nothing but the fragrance of an old dream,

That was just time playing tricks on my mind.

You’ve escaped from all the pictures that I remember,

You come back as a bottle of wine.

In your letters, I can see your mouth was moving,

Your voice was at the tip of my recall.

Then your ghost could only brush against my t-shirt,

And now your body shows up to take it all.

And your movements, I could match before your maker

I know them deep enough to paint them in the air.

Life is a liquid, and I stretch far past its boarders.

I have a feeling you’ll be waiting for me there.

And my city shakes its head at my wilderness,

And my heart has built a mind for itself.

And I have found a little shelter inside of a sickness.

I’ll be waiting for the icicles to melt.

But I want to borrow the light,

Use it on you when the sun goes down.

Let’s lead the rusted old folks back in the city

Where they belong.

Where they belong.

And your children, like little wolves that go unnoticed,

As the diamonds play their gimmick against the sand.

And I have found an ocean in the doorway of your body,

I know the secret, but I haven’t got a plan.

And I want to borrow the light,

Use it on you, when the sun goes down.

Let’s lead these rusted old folks, back in the city

Where they belong.

There was a cloud in my face

And now I gotta wash my eyes.

'Cause I though love was just a strip mall,

Baby, you are a surprise.

You are a surprise.

Je was niets anders dan de geur van een oude droom,

Dat was gewoon tijd om me voor de gek te houden.

Je bent ontsnapt uit alle foto's die ik me herinner,

Je komt terug als een fles wijn.

In je brieven zie ik dat je mond bewoog,

Je stem was op het puntje van mijn herinnering.

Dan kon je geest alleen maar langs mijn t-shirt strijken,

En nu verschijnt je lichaam om alles op te nemen.

En je bewegingen, ik zou kunnen evenaren voor je maker

Ik ken ze diep genoeg om ze in de lucht te schilderen.

Het leven is een vloeistof en ik reik ver voorbij zijn grenzen.

Ik heb het gevoel dat je daar op me wacht.

En mijn stad schudt het hoofd naar mijn wildernis,

En mijn hart heeft een geest voor zichzelf gebouwd.

En ik heb een beetje beschutting gevonden in een ziekte.

Ik wacht tot de ijspegels smelten.

Maar ik wil het licht lenen,

Gebruik het op je als de zon ondergaat.

Laten we de verroeste oude mensen terug in de stad leiden

Waar ze thuishoren.

Waar ze thuishoren.

En je kinderen, als kleine wolven die onopgemerkt blijven,

Terwijl de diamanten hun gimmick tegen het zand spelen.

En ik heb een oceaan gevonden in de deuropening van je lichaam,

Ik ken het geheim, maar ik heb geen plan.

En ik wil het licht lenen,

Gebruik het op je als de zon ondergaat.

Laten we deze verroeste oude mensen terug naar de stad leiden

Waar ze thuishoren.

Er was een wolk in mijn gezicht

En nu moet ik mijn ogen wassen.

Omdat ik dacht dat liefde slechts een stripwinkel was,

Schat, je bent een verrassing.

Je bent een verrassing.