Unbreakable - Seafret

In my room

Working out the situation

Should have known it could apart

Me and you

We’re just like the television

There was blood in the news right from the start

Now you put on your best disguise

Make something up when they ask you why

The cold, it gets me right to the bone

You know you kill me so slowly

I try to run and then I give up

Only yesterday we had it all

And now there’s nothing

We used to be unbreakable

Grateful for the things I have

You borrow love and then you give it back

People quit before they even try to make those pieces fit

No-one knows where the ice will split

Now you put on your best disguise

If everything was just a lie, then go

Because we’re better alone

You know you kill me so slowly

I try to run and then I give up

I don’t wanna do this any more

Tired of break like waves on the shore

No-one wants to be lonely

I’m so sick of one-sided love

Only yesterday we had it all

And now there’s nothing, nothing, nothing

When the doors close

And you’re alone

It’s a battle

You have to keep on running

And stand tall

Through the dark times that will follow

You have to keep on fighting

Because who knows where the road goes

Is it too late

Or is it perfect timing?

The more you hold on the slower it dies

Feelings they eat you alive, yer alive

You know you kill me so slowly

I try to run and then I give up

Only yesterday we had it all

And now there’s nothing, nothing

We used to be unbreakable

We used to be unbreakable

In mijn kamer

De situatie uitwerken

Had moeten weten dat het uit elkaar kon

Ik en jij

We zijn net als de televisie

Vanaf het begin was er bloed in het nieuws

Nu trek je je beste vermomming aan

Verzin iets als ze je vragen waarom

De kou, het raakt me tot op het bot

Je weet dat je me zo langzaam doodt

Ik probeer te rennen en dan geef ik op

Gisteren nog hadden we het allemaal

En nu is er niets

We waren onbreekbaar

Dankbaar voor de dingen die ik heb

Je leent liefde en geeft het terug

Mensen stoppen voordat ze zelfs maar proberen om die stukken passend te maken

Niemand weet waar het ijs zal splijten

Nu trek je je beste vermomming aan

Als alles maar een leugen was, ga dan

Omdat we beter alleen zijn

Je weet dat je me zo langzaam doodt

Ik probeer te rennen en dan geef ik op

Ik wil dit niet meer doen

Moe van breken als golven op de kust

Niemand wil eenzaam zijn

Ik ben zo ziek van eenzijdige liefde

Gisteren nog hadden we het allemaal

En nu is er niets, niets, niets

Als de deuren sluiten

En je bent alleen

Het is een strijd

Je moet blijven rennen

En sta rechtop

Door de donkere tijden die zullen volgen

Je moet blijven vechten

Want wie weet waar de weg heen gaat

Het is te laat

Of is het de perfecte timing?

Hoe meer je vasthoudt, hoe langzamer het sterft

Gevoelens dat ze je levend opeten, je leeft

Je weet dat je me zo langzaam doodt

Ik probeer te rennen en dan geef ik op

Gisteren nog hadden we het allemaal

En nu is er niets, niets

We waren onbreekbaar

We waren onbreekbaar