Asclepius -

Tools to fix, Weapons to kill

Grown inside rot me from within

Seeds so deep to my surprise

A shadow drawn to hypnotize

Fleeting fix to a bigger concern

To the past I look and yearn

With sullen eyes I grip at myself

It tries to decimate

Impulse with fear

These thought falls into relapse

My inner self upon it calls

When we tread within these narrow halls

Fleeting fix to a bigger concern

To the past I look and yearn

With sullen eyes I grip at myself

It tries to decimate

I Thought I was above

Above equilibrium

Now Knowing heals so worse

When you’re suffocating inwards

I now bleed on the script

Thought I was above

Above equilibrium

It comes, it goes, but it never goes away

Always through my horrid dismay

Shapes, no form which has no name

A voiceless cry for those unnamed

Drink from my only sight

Draining into the parasite

Smash the doors which was once set

Striking fastest upon the weakest epithet

Landscapes once barren reshapen and widen

A ray of light upon antimatter surface

Death means nothing when I’ve regained purpose

I Thought I was above

Above equilibrium

Now Knowing heals so worse

When you’re suffocating inwards

I now bleed on the script

I will not perish

Defeatist, never

As below

Out within

Asclepius

Wielding the rod of Asclepius

On wings we fly so treacherous

Tools om te repareren, wapens om te doden

Van binnen gegroeid, rot me van binnenuit

Zaden zo diep tot mijn verbazing

Een schaduw getrokken om te hypnotiseren

Tijdelijke oplossing voor een groter probleem

Naar het verleden kijk ik en verlang

Met norse ogen grijp ik naar mezelf

Het probeert te decimeren

Impuls met angst

Deze gedachte valt in een terugval

Mijn innerlijke zelf roept het op

Wanneer we door deze smalle gangen lopen

Tijdelijke oplossing voor een groter probleem

Naar het verleden kijk ik en verlang

Met norse ogen grijp ik naar mezelf

Het probeert te decimeren

Ik dacht dat ik boven was

Boven evenwicht

Nu weten geneest zo slechter

Wanneer je naar binnen stikt

Ik bloed nu op het script

Dacht dat ik boven was

Boven evenwicht

Het komt, het gaat, maar het gaat nooit weg

Altijd door mijn afschuwelijke ontzetting

Vormen, geen vorm die geen naam heeft

Een stemloze kreet voor degenen die niet bij naam genoemd worden

Drink uit mijn enige zicht

Aftappen in de parasiet

Smash de deuren die ooit was ingesteld

Het snelst op de zwakste epitheton slaan

Landschappen die ooit onvruchtbaar waren, hervormen en verbreden

Een lichtstraal op het oppervlak van antimaterie

Dood betekent niets als ik weer een doel heb gevonden

Ik dacht dat ik boven was

Boven evenwicht

Nu weten geneest zo slechter

Wanneer je naar binnen stikt

Ik bloed nu op het script

Ik zal niet omkomen

Defaitistisch, nooit

Zoals hieronder

buiten binnen

Asklepios

De staf van Asclepius hanteren

Op vleugels vliegen we zo verraderlijk