Lamplight -

She’s trying to find the pieces

To put it back together

Chained to late nights

A-huh, take aways, and caffiene

In a pokey little room there

She’s sitting with a vacant stare

Cigarette butts lie everywhere

Its a wet October nightmare

Ah, she’s locked up her heart

Locked up her mind, locked up her soul

And left the key behind

Say that you won’t but you do

Like a moth to a flame, yeah

Make up your mind

Give it some time

You might wake up and find

I’m not the waiting kind

Say that you won’t, but you do

And somewhere in the dense smoke

The fragments fly, her eyes are wet

But her throat is dry, and her backlit head

Heaves a heavy sigh udner the lamplight

We share the same secret

Like a private sun, sunset

Sad and beautiful, but yet

Fading like the twilight

And through the rhododendrons

Like a portrait painter over

She watches and she waits, a-hah

Waiting by the lamplight

Ah, she likes to be loved

Loves to be liked, but she doesn’t care

Just as long as somebody is there

Say that she won’t but she do

Like a moth to a flame yeah

Make up your mind, give it some time

You might wake up and find

I’m not the waiting kind

Say that you won’t, but you do

Staccato of her knuckles on the table top

It’s a syncopated rhythym to the clock’s tick-tock

She looks a stunned mullet in a state of shock

Under the lamplight

Under the lamplight

Ze probeert de stukken te vinden

Om het weer in elkaar te zetten

Geketend aan late nachten

A-huh, afhaalmaaltijden en caffiene

In een piepklein kamertje daar

Ze zit met een lege blik

Sigarettenpeuken liggen overal

Het is een natte nachtmerrie in oktober

Ah, ze heeft haar hart opgesloten

Haar geest opgesloten, haar ziel opgesloten

En liet de sleutel achter

Zeg dat je dat niet doet, maar dat doe je wel

Als een mot op een vlam, ja

Neem een ​​besluit

Geef het wat tijd

Misschien word je wakker en vind je het

Ik ben niet het wachtende type

Zeg dat je dat niet doet, maar dat doe je wel

En ergens in de dichte rook

De fragmenten vliegen, haar ogen zijn nat

Maar haar keel is droog en haar verlichte hoofd

Slaakt een diepe zucht onder het lamplicht

We delen hetzelfde geheim

Als een privézon, zonsondergang

Triest en mooi, maar toch

Verdwijnend als de schemering

En door de rododendrons

Als een portretschilder voorbij

Ze kijkt toe en ze wacht, a-hah

Wachten bij het lamplicht

Ah, ze houdt ervan om bemind te worden

Houdt ervan aardig gevonden te worden, maar dat kan haar niet schelen

Zolang er maar iemand is

Zeg dat ze het niet zal doen, maar ze doet het wel

Als een mot op een vlam ja

Neem een ​​besluit, geef het wat tijd

Misschien word je wakker en vind je het

Ik ben niet het wachtende type

Zeg dat je dat niet doet, maar dat doe je wel

Staccato van haar knokkels op het tafelblad

Het is een syncopisch ritme voor het tikken van de klok

Ze ziet eruit als een verbijsterde mul in een staat van shock

Onder het lamplicht

Onder het lamplicht