Stall - Sarge

Six months, at bay we wrecked the porch,

We kissed at dark, we crossed a line,

Where it was blurred, not sure it’s smart.

Cuz I’m not the angel that he wishes I could be,

For all my storms, all words escape me, every time he looks at me.

And I hated the way we talked as if there was nothing really important to say.

Till I noticed how he stuck around every time I wished he would stay.

Anticipation killed me nightly,

He slept soundly while I laid awake.

Till it was more than I could take.

Six spun the bottle that I was too afraid to try,

Been with lots of boys,

And they screwed me up,

So I learned to lie.

He plays me records, gets me home safe late at night.

He kissed me one too many times.

But still, this boy,

He couldn’t see the light.

But I hated the way we talked as if there was nothing really important to say.

Till I noticed how he stuck around every time I wished he would stay.

This could turn out fine,

If I shut up and let things be okay.

But I thought back while we laid in his bed.

And I worry about the line between his and mine, and what the boys’ll say.

When I finally gave him up and walked away,

He started following.

This is harder than I ever thought it’d be.

So tell me, will I pay

For the smack that left me safe?

So let’s stay in bed all day,

And may things go by, okay?

Zes maanden, op afstand hebben we de veranda vernield,

We kusten in het donker, we overschreden een grens,

Waar het wazig was, niet zeker of het slim is.

Want ik ben niet de engel die hij wenst dat ik zou kunnen zijn,

Ondanks al mijn stormen ontsnappen alle woorden aan me, elke keer als hij naar me kijkt.

En ik haatte de manier waarop we praatten alsof er niets echt belangrijks te zeggen was.

Tot ik merkte hoe hij bleef hangen elke keer als ik wenste dat hij zou blijven.

Anticipatie doodde me 's nachts,

Hij sliep diep terwijl ik wakker lag.

Tot het meer was dan ik aankon.

Zes draaiden de fles die ik te bang was om te proberen,

Met veel jongens geweest,

En ze hebben me verpest,

Dus ik leerde liegen.

Hij draait platen voor me, brengt me 's avonds laat veilig thuis.

Hij kuste me een keer te vaak.

Maar toch, deze jongen,

Hij kon het licht niet zien.

Maar ik haatte de manier waarop we praatten alsof er niets echt belangrijks te zeggen was.

Tot ik merkte hoe hij bleef hangen elke keer als ik wenste dat hij zou blijven.

Dit zou goed kunnen komen,

Als ik mijn mond houd en alles goed laat komen.

Maar ik dacht terug terwijl we in zijn bed lagen.

En ik maak me zorgen over de lijn tussen de zijne en de mijne, en wat de jongens zullen zeggen.

Toen ik hem uiteindelijk opgaf en wegliep,

Hij begon te volgen.

Dit is moeilijker dan ik ooit had gedacht.

Dus vertel me, zal ik betalen

Voor de klap die me veilig achterliet?

Dus laten we de hele dag in bed blijven,

En mogen dingen voorbij gaan, oké?