Sitcom - Saraiva

Sitdown.

Liga a TV.

Cola nessa sitcom

Toma o comprimido.

Dorme: 7 horas e switch on

Para dar um monopólio a um douchebag e levar o bigode.

Sem hipótese:

Afinal onde é que anda o meu lingote?

Alguém me empreste dopamina, cash dropa a minha

Carteira vazia numa casta fresh dessa vinha

Veste gasta?

vi-a nessa lisa como um resto da razia

Que te atirou na rua até esta peste estar sozinha

Ainda círculo nela e não devia (não devia?)

Como o escudo dessa linda

Mentira que virou 1 euro e agora a gente só mendiga

E reza para que o imprevisto não decida vir cair-te em cima

Linhas minhas são a honestidade acima

De quem opina ou boicota eu tou na minha como autistas

Sentado na comoção a projectar o passado duro

Tipo que a janela do autocarro é a tela de um drive thru

E a diferença na presença é ter nos ouvidos uma benção

Quantos ídolos vocês pensam que o fariam sem avença?

E caso a verdade não vença eu tenho uma sentença penso em

Trazer à mesa uma sensação imensa escrita por extenso a…

Lapidar folhas com rasuras e as horas das amarguras são glórias em cada uma das

histórias e tenho algumas, memórias em WAV para tu surfares nessas colunas e

mesmo que não pagues ainda me aturas

Em todas as noites que eu perco um bocado

A fazer batidas até ver os olhos ensaguentados

A pensar que sou mais forte que as 40 horas de trabalho

Por isso eu não me comparo, sou difícil de comprar

Sumo pontífice no quarto a tentar rezar pela arte

A pressionar botões para ver se encontro a divindade

Versos sem conta dão-me afronta que eu não me aborte

E dizem-me para voar até que acorde e caia como um Concorde (e eu não me

importo…)

Ga zitten.

Doe de tv aan.

Lijm op deze sitcom

De pil nemen.

Slaapt: 7 uur en inschakelen

Om een ​​monopolie te geven aan een douchebag en de snor te nemen.

Geen hypothese:

Waar is tenslotte mijn ingot?

Iemand leent me dopamine, contant geld laat de mijne vallen

Lege portemonnee in een frisse variant van deze wijngaard

Jurk gedragen?

Ik zag het op dat gladde als een overblijfsel van de razia

Die je op straat gooide totdat deze plaag alleen was

Omcirkel haar nog steeds en zou niet (zou ik niet?)

Zoals dit prachtige schild

Liegen dat werd 1 euro en nu bedelen we maar

En bid dat de onvoorziene gebeurtenis je niet zal overkomen

Mijn regels zijn de eerlijkheid hierboven

Van degenen die opiniëren of boycotten, ik sta in de mijne als autist

Zittend in de commotie die het harde verleden projecteert

Net zoals het busraam het scherm is van een drive-in

En het verschil in aanwezigheid is het hebben van een zegen in je oren

Hoeveel idolen zouden het doen zonder kaartje?

En als de waarheid niet wint, heb ik een zin waar ik aan denk

Een enorme sensatie ter tafel brengen, voluit geschreven ...

Overlappende pagina's met doorhalingen en de uren van bitterheid zijn glorie in elk van de

verhalen en ik heb er een paar, herinneringen in WAV zodat je op deze kolommen kunt surfen en

zelfs als je niet betaalt, verdraag je me nog steeds

Op elke avond dat ik een beetje verlies

Beats maken tot je bloederige ogen ziet

Denken dat ik sterker ben dan de 40 uur werken

Daarom vergelijk ik mezelf niet, ik ben moeilijk te kopen

Opperste paus in de slaapkamer die voor kunst probeert te bidden

Knoppen indrukken om te zien of ik de goddelijkheid kan vinden

Talloze verzen beledigen me omdat ik mezelf niet heb afgebroken

En ze zeggen dat ik moet vliegen tot ik wakker word en val als een Concorde (en dat vind ik niet erg

zorg…)