Hearth - Saor

Breathes there the man, with soul so dead

Who never to himself hath said

This is my own, my native land!

Whos heart hath ne’er within him burn’d

As home his footsteps he hath turn’d

From wandering on a foreign strand!

I’ve wandered through the ancient glens

Where the air is filled with sorrow

And climbed to the highest of peaks

Walked amongst the haunted ruins of my nation

There’s nowhere I’d rather be

This is my home

My heart

My soul

My hearth

Ademt daar de man, met ziel zo dood

Wie heeft nooit voor zichzelf gezegd:

Dit is mijn eigen, mijn geboorteland!

Wiens hart heeft ne'er in hem verbrand'd

Als thuis zijn voetstappen heeft hij gedraaid'd

Van dwalen op een vreemde streng!

Ik heb door de oude valleien gewandeld

Waar de lucht gevuld is met verdriet

En klom naar de hoogste toppen

Liep tussen de spookachtige ruïnes van mijn natie

Er is nergens waar ik liever zou zijn

Dit is mijn huis

Mijn hart

Mijn ziel

Mijn hart