Guardians - Saor

The hue of her waters is crimsoned with slaughters

And the blood of the martyrs has reddened the clay

And dark desolation broods over the nation

For the faithful are perished, the good are away

On the mountains of heather they slumber together

On the wastes of the moorland their bodies decay

How sound is their sleeping, how safe is their keeping

Though far from their kindred they molder away

Oh, never to perish, their names let us cherish

The martyrs of Scotland that now are away

De tint van haar water is karmozijnrood van de slachtingen

En het bloed van de martelaren heeft de klei rood gemaakt

En donkere verlatenheid broedt over de natie

Want de gelovigen zijn omgekomen, de goeden zijn weg

Op de bergen van heide sluimeren ze samen

Op de woestenij van de heidevelden vergaan hun lichamen

Hoe gezond is hun slaap, hoe veilig is hun bewaring?

Hoewel ze ver van hun verwanten vermolmd zijn

Oh, om nooit verloren te gaan, laten hun namen ons koesteren

De martelaren van Schotland die nu weg zijn