Forgotten Paths - Saor

Wild cries the Winter, and we walk song-haunted

Over the moors and by the thundering falls

Or where the dirge of a brave past is chaunted

In dolorous dusks by immemorial walls

Though rains may thrash on us, the great mists blind us

And lightning rend the pine-tree on the hill

Yet we are strong, yet shall the morning find us

Children of tempest all unshaken still

Wild huilt de winter, en we lopen door liederen achtervolgd

Over de heide en bij de donderende watervallen

Of waar de klaagzang van een moedig verleden wordt gekastijd

In droevige schemering door eeuwenoude muren

Hoewel regens op ons kunnen slaan, verblinden de grote nevels ons

En bliksem scheurt de pijnboom op de heuvel

Toch zijn we sterk, toch zal de ochtend ons vinden

Kinderen van storm, allemaal ongeschokt nog steeds