Our Inception - Sanctity

I first dreamt of us

In this land of fire and ice

And the blood of the earth remembers…

Frozen now, by the languor of human senses

But rushing then with the fury of the lava (from her depths)

Fury that still rushes in our veins

Whenever we meet

In our bodies of light

Whenever we meet

In our bodies of darkness

Bodies too fast

Bodies too slow

To live in that moment (of our inception)

Yet I know of the dream, by the tears i cry

Whenever I walk the land of our inception

Whenever I lie in (the milky blue) waters of our inception…

Ik droomde eerst van ons

In dit land van vuur en ijs

En het bloed van de aarde herinnert zich...

Bevroren nu, door de loomheid van de menselijke zintuigen

Maar dan haasten met de woede van de lava (uit haar diepten)

Woede die nog steeds door onze aderen stroomt

Wanneer we elkaar ontmoeten

In onze lichamen van licht

Wanneer we elkaar ontmoeten

In onze lichamen van duisternis

Lichamen te snel

Lichamen te traag

Om op dat moment te leven (vanaf ons begin)

Toch weet ik van de droom, door de tranen die ik huil

Telkens wanneer ik door het land van onze oprichting wandel

Telkens wanneer ik in (het melkblauwe) water van ons begin lig...