2 Settembre - Samuele Bersani

La sua donna lo piantò il 2 settembre

Dalla casa venne via il 3 settembre

Prese tutti i suoi vestiti e li portò di fuori

Nella strada buia

E l’uomo non capì qual’era il giorno

No, l’uomo non capì qual’era il giorno

Ma solo all’improvviso, nel vuoto delle stanze

Si sentì confuso

E nella notte respirò il suo profumo

Intrappolato fra le piume del cuscino

Lui non poteva più dormire, prese la macchina e corse al mare

Per urlare

Urlò parole disperate contro il vento

Vide passare la sua vita in un momento

Lui non poteva più tornare in quella casa senza amore

E adesso cerca la sua donna per le strade

Adesso cerca la sua donna per le strade

Zijn vrouw verliet hem op 2 september

Hij verliet het huis op 3 september

Hij nam al zijn kleren en droeg ze naar buiten

In de donkere straat

En de man begreep niet wat de dag was

Nee, de man begreep niet wat de dag was

Maar dan ineens, in de leegte van de kamers

Hij voelde zich verward

En 's nachts ademde hij haar parfum in

Gevangen in de veren van het kussen

Hij kon niet meer slapen, hij nam zijn auto en rende naar de zee

Schreeuwen

Hij schreeuwde wanhopige woorden tegen de wind in

Hij zag zijn leven in een oogwenk voorbijgaan

Hij kon niet meer terug naar dat huis zonder liefde

En nu zoekt hij zijn vrouw op straat

Nu zoekt hij zijn vrouw op straat