Broken - Salvation

She desperately yearns to embrace his life

The look she hides faces her back

Under the luring cover on midnight

She feels a chilling gust

in her hair, down her neck

But the coldest comes with his sight

Adoring solitude,

Not all those fears it bears with

In lunar shades it’s him she worships

Though he’s long time dead

She wants to break free,

wants to live, at last to breathe

But he won’t let her sleep

He’s steals her dreams from her empty bed

Years didn’t ease her suffer

Sunlight didn’t dry the tears

Mourning the one, once her god of torture

She walks alone in the depths of hell

Ze verlangt er wanhopig naar om zijn leven te omarmen

De blik die ze verbergt is gericht op haar rug

Onder de lokkende dekking om middernacht

Ze voelt een huiveringwekkende wind

in haar haar, in haar nek

Maar de koudste komt met zijn zicht

aanbiddende eenzaamheid,

Niet al die angsten die ermee te maken hebben

In maantinten is het hem die ze aanbidt

Hoewel hij al lang dood is

Ze wil zich losmaken,

wil leven, eindelijk ademen

Maar hij laat haar niet slapen

Hij steelt haar dromen van haar lege bed

Jaren hebben haar lijden niet verlicht

Zonlicht droogde de tranen niet

Rouw om de ene, ooit haar god van de marteling

Ze loopt alleen in de diepten van de hel