'68 -

Standing in the road

Drowning in the sunset

This fever’s filling up my mind

Cast out these ashes

While I’m bleeding like hell from these wrists of mine

Falling back to patterns I thought I killed off long ago…

Cast away the things you thought you knew about your self control

You set your life at tempos that spiral right tout of the moment

You’re falling apart

Do you want to be broken?

Home never made much sense to me

I’ve always been lost

I’m an out of tune symphony

And every mistake weighs impossible dissonance

Fear is always guiding me

I’m gasping for a permanence

Point blank I’ll never find it unless

I can stand from the fall

Cast away the things I thought I knew about my self control

I set my life at tempos that spiral right out of the moment

I’m falling apart

But I don’t want to be broken

Oh

All my life

All my heart

Please don’t let me fall apart

All my life

All my heart

Please don’t let me fall apart

Op de weg staan

Verdrinken in de zonsondergang

Deze koorts vult mijn geest

Werp deze as uit

Terwijl ik bloed uit deze polsen van mij

Terugvallend op patronen waarvan ik dacht dat ik ze lang geleden had vermoord...

Gooi de dingen weg die je dacht te weten over je zelfbeheersing

Je stelt je leven in op tempo's die precies op het juiste moment uit de hand lopen

Je valt uit elkaar

Wil je gebroken worden?

Thuis was nooit zo logisch voor mij

Ik ben altijd verdwaald geweest

Ik ben een ontstemde symfonie

En elke fout weegt onmogelijke dissonantie

Angst leidt me altijd

Ik snak naar een permanentie

Punt leeg Ik zal het nooit vinden, tenzij

Ik kan tegen de herfst opstaan

Gooi de dingen weg die ik dacht te weten over mijn zelfbeheersing

Ik stel mijn leven in op tempo's die uit het moment komen

Ik val uit elkaar

Maar ik wil niet gebroken worden

Oh

Heel mijn leven

Heel mijn hart

Laat me alsjeblieft niet uit elkaar vallen

Heel mijn leven

Heel mijn hart

Laat me alsjeblieft niet uit elkaar vallen