Tempestade - RUSSA, Moços do Bêco

Ela tem marcas de quem lutou com o vento

Facas apontadas às costas de quem lutou com o medo

Achas do fogo da vida inglória, não guardou segredo

Queima toda a gente, quem te abraça e quem te aponta o dedo

E quem te aponta o dedo…

Não sabe que a tua mãe viveu marcada e pisada

E privada de viver debaixo da asa da felicidade

Fraca nunca foi, mas foi rumando ao vento sul

Dum lento cruel capitão que via a vida p’la garrafa

A escola até prepara a inocência conformista

P’ra um sistema que visa a vir tornar-te derrotada

Mal sabem eles que a capitã vazia vem montada

Num barco que não dá tréguas à conquista dessas águas

E vai rumando ao norte

A tua mãe amou-te só que a vida em vias de ser roubada

Deixou-te o capitão da morte

Agora ruma a outra casa

P’ra onde quer que ela te traga norte

Inspira, expira

Aspira o estigma e cospe fora

(Aspira o estigma e cospe)

Espiral

Mar revolto há-de inspirá-la

Mágoa em mala.

Vai torná-la em arte

Maga, faz a escala.

Parte

Barco rumo ao porto a norte

Forte capitã

Inspira, expira

(Inspira, expira)

Ondas elevam o mastro

Sem nunca deitar abaixo a mestre

Sobra só falar que a leste

Sopra à sombra quem quer vê-la ao mar

Espelho, vê Lamar

Ela consegue amarar e

Nadar a puxar o barco

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Coabitam com sonhos

Sonhos afogados

5:30, acordei com um caderno

Ao lado, um demónio, copo vazio

Caneta sem tinta não me facilita a escrita

Eu passo-me, fico doentio

Penso na minha mãe cada vez pior

Vejo a minha filha cada vez maior

Eu ‘tou com os Moços do Bêco, os do Sado

Os do rap, os do fado

Os do feito e conquistado

Vê pai como o tempo passa, és avô com os olhos em água

E eu com água nos olhos

A ver-te em ruína p’los cantos da casa

E na barca da vida o tempo passa

A vida é sina, a vida ensina ou não?

Ou, imagina o teu nome na praça a fintar a vida então

Não largues a tua mão no meu leme

Não queres assumir-te nesse posto

Ou conta-me as procelas que já viste

E acorda as cicatrizes no meu rosto

Não largues a tua mão no meu leme

Não queres assumir-te nesse posto

Ou conta-me as procelas que já viste

E acorda as cicatrizes no meu rosto

Coisa nenhuma do que tem veio por escolha

Nem ter a vida nas mãos nem numa folha

Ela deixou a narração do vazio imutável

Tudo é um espelho quando presa nas paredes duma bolha

Coisa nenhuma do que tem veio por reza

O alcoolismo do pai, o prato vazio na mesa

Só escolheu ser forte e reinventar o norte

P’ra capitanear as falhas da Mãe Natureza

Noel Rosa em vinil, uma pausa em Lauryn Hill

Uma Dupont ou uma Bic e alguma água d’olvidar no cantil

P’ra afinar no lancil

Não quero ser igual a ele, nem a mim…

Nem a quem a vida fez já vil!

Nada do que tem veio por si…

Lêncio, é tudo o que resta nas arestas do vazio

As vagas em redor podiam lembrar amor

Mas este mar é radioativo e acorda em Chernobyl

Eu só queria ver a quilha do batel

No fluxo da cartilha da felicidade

Mas no meu caso j’oublie que je m’appelle

Invencível capitã sobre um barco de papel

Mas no meu caso j’oublie que je m’appelle

Imperecível capitã sobre um barco de papel

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Capitã na tempestade

Capitão na tempestade

Coabitam com sonhos

Sonhos afogados

Ze heeft de kenmerken van degenen die met de wind vochten

Messen wezen op de rug van degenen die met angst worstelden

Je denkt aan het vuur van het roemloze leven, het hield geen geheim

Verbrand iedereen, die je omhelst en die met de vinger naar je wijst

En wie wijst jou met de vinger...

Je weet niet dat je moeder werd gemarkeerd en vertrapt

En beroofd van het leven onder de vleugels van geluk

Fraca was nooit, maar het was op weg naar de zuidenwind

Van een langzame wrede kapitein die het leven door de fles zag

De school bereidt zelfs conformistische onschuld voor

Voor een systeem dat tot doel heeft u te verslaan

Ze weten niet dat de lege kapitein bereden komt

In een boot die geen uitstel geeft aan de verovering van deze wateren

En het gaat naar het noorden

Je moeder hield van je, maar het leven staat op het punt gestolen te worden

De kapitein van de dood heeft je verlaten

Ga nu naar een ander huis

Voor waar het je ook naar het noorden brengt

Inademen uitademen

Zuigt het stigma op en spuugt het uit

(Aspireert het stigma en spuugt het uit)

Spiraal

Ruwe zee zal haar inspireren

Verdriet in een koffer.

Zal er kunst van maken

Maga, doe de weegschaal.

Deel

Boot op weg naar de haven in het noorden

sterke kapitein

Inademen uitademen

(Inademen uitademen)

Golven heffen de mast op

Zonder ooit de meester neer te halen

Het enige dat overblijft is dat naar het oosten te zeggen

Blaast in de schaduw wie wil het zien op zee

Spiegeltje, zie Lamar

Ze kan liefhebben en

Zwemmen met het trekken van de boot

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

Samenwonen met dromen

verdronken dromen

5.30 uur, ik werd wakker met een notitieboekje

Ernaast een demon, leeg glas

Pen zonder inkt maakt het schrijven er niet makkelijker op

Ik word gek, ik word ziek

Ik denk dat mijn moeder steeds slechter wordt

Ik zie mijn dochter groter worden

Ik ben bij de Moços do Bêco, de Moços do Sado

Die van rap, die van fado

De van de gedaan en overwonnen

Zie pa hoe de tijd verstrijkt, je bent een opa met je ogen in het water

En ik heb water in mijn ogen

Ik zie je in puin om de hoeken van het huis

En op de boot van het leven verstrijkt de tijd

Het leven is het lot, leert het leven of niet?

Of stel je voor dat je naam op het plein staat en het leven dan doet alsof

Laat je hand op mijn roer niet los

Die positie wil je niet innemen

Of vertel me over de stormen die je hebt gezien

En maak de littekens op mijn gezicht wakker

Laat je hand op mijn roer niet los

Die positie wil je niet innemen

Of vertel me over de stormen die je hebt gezien

En maak de littekens op mijn gezicht wakker

Niets van wat je hebt kwam door een keuze

Noch je leven in handen hebben, noch op een blad

Ze liet het verhaal van de leegte ongewijzigd

Alles is een spiegel wanneer het gevangen zit in de muren van een bubbel

Niets van wat hij heeft bereikt door gebed

Het alcoholisme van de vader, het lege bord op tafel

Hij koos er gewoon voor om sterk te zijn en het noorden opnieuw uit te vinden

Om de mislukkingen van Moeder Natuur te overwinnen

Noel Rosa op vinyl, een pauze op Lauryn Hill

Een Dupont of een Bic en wat d'olvidar water in de kantine

Om de stoeprand te verfijnen

Ik wil niet zijn zoals hij, of zoals ik...

Zelfs niet degenen die het leven al gemeen heeft gemaakt!

Niets is vanzelf gekomen...

Lêncio, het is alles wat overblijft aan de randen van de leegte

De vacatures in de buurt kunnen je aan liefde herinneren

Maar deze zee is radioactief en wordt wakker in Tsjernobyl

Ik wilde alleen de kiel van de boot zien

In de stroom van het geluksboekje

Maar in mijn geval j'oublie que je m'appelle

Onoverwinnelijke kapitein op een papieren bootje

Maar in mijn geval j'oublie que je m'appelle

Onvergankelijke kapitein op een papieren bootje

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

kapitein in de storm

Samenwonen met dromen

verdronken dromen