Oubao-Moin - Roy Brown

El río de Corozal, el de la leyenda dorada.

La corriente arrastra oro.

La corriente está ensangrentada.

El Río Manatuabón tiene la leyenda dorada.

La corriente arrastra oro.

La corriente está ensangrentada.

El rio Cibuco escribe su nombre con letra dorada.

La corriente arrastra oro.

La corriente está ensangrentada.

En donde hundió la arboleda sus raices en tierra dorada,

allí las ramas chorrean sangre, corre el agua ensangrentada.

Donde dobló la frente india, bien sea tierra, bien sea agua,

bajo el peso de la cadena, entre los hierros de la ergástula,

allí la tierra hiede a sangre y el agua está ensangrentada.

Donde el negro quebró sus hombros, bien sea tierra o sea agua,

y su cuerpo marcó el carimbo y abrió el látigo su espalda,

allí la tierra hiede a sangre y el agua está ensangrentada.

Donde el blanco pobre ha sufrido los horrores de la peonada,

bajo el machete del mayoral y la libreta de jornada

bien sea tierra o bien sea agua,

allí la tierra está maldita y corre el agua envenenada.

Gloria a esas manos taínas porque trabajaban.

Gloria a esas manos negras porque trabajaban.

Gloria a esas manos blancas porque trabajaban.

Gloria a las manos que la mina excavaran.

Gloria a las manos que el ganado cuidaran.

Gloria a las manos que el tabaco, que la caña y el café sembraran.

Gloria a las manos que los caminos trabajaran.

Gloria a las manos que las ruedas giraran.

Gloria a las manos que las mulas y caballos ensillaran y desensillaran.

Y gloria a las manos, a todas las manos que hoy trabajan

porque ellas construyen y saldrá de ellas la nueva patria liberada.

Alabanza, Alabanza

Para ellas y para su patria, ¡Alabanza!, ¡Alabanza!

Alabanza!, Alabanza!

Para ellas y para su patria,

De rivier van Corozal, die van de gouden legende.

De stroom voert goud.

De stroom is bloederig.

De Manatuabón-rivier heeft de gouden legende.

De stroom voert goud.

De stroom is bloederig.

De rivier de Cibuco schrijft zijn naam in gouden letters.

De stroom voert goud.

De stroom is bloederig.

Waar het bos zijn wortels zonk in gouden grond,

daar druipen de takken bloed, stroomt het bloedige water.

Waar het Indiase voorhoofd gebogen is, of het nu land is, of het water is,

onder het gewicht van de ketting, tussen de staven van de ergastula,

daar stinkt de aarde naar bloed en is het water bloedig.

Waar de zwarte zijn schouders brak, of het nu land of water was,

en zijn lichaam markeerde de carimbo en opende de zweep zijn rug,

daar stinkt de aarde naar bloed en is het water bloedig.

Waar de arme blanke de verschrikkingen van pioenen heeft geleden,

onder het kapmes van de burgemeester en het dagboek

land of water,

daar is het land vervloekt en stroomt het vergiftigde water.

Glorie aan die Taíno-handen omdat ze werkten.

Glorie aan die zwarte handen omdat ze werkten.

Glorie aan die witte handen omdat ze werkten.

Glorie aan de handen die de mijn hebben uitgegraven.

Glorie aan de handen die voor het vee zorgden.

Glorie aan de handen die tabak, suikerriet en koffie hebben geplant.

Glorie aan de handen dat de wegen werken.

Glorie aan de handen die de wielen draaien.

Glorie aan de handen die de muilezels en paarden zadelden en afzadelden.

En glorie aan de handen, aan alle handen die vandaag werken

omdat ze bouwen en het nieuwe bevrijde thuisland zal uit hen voortkomen.

lof, lof

Voor hen en voor hun land, lof!

Lof!

Voor hen en voor hun land,