sport -

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Hai mai pensato di andar via da qui?

Oooh

Si, di Venerdì mattina

La mia malinconia più grande sei tu

Che non mi correggi più gli errori di grammatica, eeh eeh

Ma a volte sembra solo evidente

Che non cambierà mai niente

A volte parlo con gli amici dello sport

A volte invece no

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Hai mai pensato di saper volare?

Solo in basso come fanno le zanzare

E nella nebbia sei ore a guidare solo con Anna a parlare d’amore

(Anna è mia nonna)

La mia malinconia più grande sei tu

Nei tuoi occhi che non ho mai avuto il coraggio di correggere, eeh eeh

Noi siamo quel tipo di gente

Che vive bene se non vince mai niente

A volte parlo con gli amici dello sport

A volte invece no

A volte invece no

A volte invece no, ooh ooh ooh

Mentre salivo sul treno per ritornare da te mi sono chiesto perché

Ai bordi della stazione ci sono barriere di vetro con disegnati dei corvi

Servono a spaventare gli uccelli che passan di lì per non farli schiantare

Forse anche io e te siamo sempre stati così per paura di farci del male

(Che poi alla fine ci siamo fatti male lo stesso)

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Parapara pa pa pa

Parapara pa pa pa pa

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa

Heb je er ooit aan gedacht om vanaf hier weg te gaan?

Oeh

Ja, op vrijdagochtend

Mijn grootste melancholie ben jij

Dat je mijn grammaticafouten niet meer corrigeert, eeh eeh

Maar soms lijkt het gewoon vanzelfsprekend

Dat zal nooit iets veranderen

Soms praat ik met sportvrienden

Soms echter niet

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa

Heb je er ooit aan gedacht om te weten hoe je moet vliegen?

Alleen dons zoals muggen dat doen

En in de mist zes uur alleen rijden met Anna om over liefde te praten

(Anna is mijn oma)

Mijn grootste melancholie ben jij

In jouw ogen die ik nooit heb durven corrigeren, eeh eeh

Wij zijn dat soort mensen

Die goed leeft als hij nooit iets wint

Soms praat ik met sportvrienden

Soms echter niet

Soms echter niet

Soms is het niet, ooh ooh ooh

Toen ik in de trein stapte om terug te komen, vroeg ik me af waarom

Aan de randen van het station staan ​​glazen schermen met kraaien erop getekend

Ze dienen om de vogels die voorbij komen af ​​te schrikken zodat ze niet neerstorten

Misschien zijn jij en ik ook altijd zo geweest uit angst onszelf pijn te doen

(En uiteindelijk raakten we toch gewond)

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa

Parapara papapa

Parapara pa pa pa pa