Weilawei - Romowe Rikoito

Let us go then, you and I

When the evening is spread out against the sky

Like a patient etherised upon a table

Let us go, through certain half-deserted streets

The muttering retreats

Of restless nights in one-night cheap hotels

And sawdust restaurants with oyster-shells:

Streets that follow like a tedious argument

Of insidious intent

To lead you to an overwhelming question

The yellow fog that rubs its back upon the window-panes

The yellow smoke that rubs its muzzle on the window-panes

Licked its tongue into the corners of the evening

Lingered upon the pools that stand in drains

Let fall upon its back the soot that falls from chimneys

Slipped by the terrace, made a sudden leap

And seeing that it was a soft October night

Curled once about the house, and fell asleep

Laten we dan gaan, jij en ik

Wanneer de avond zich aftekent tegen de lucht

Als een patiënt die op een tafel ligt

Laten we door bepaalde halfverlaten straten gaan

Het gemompel trekt zich terug

Van rusteloze nachten in goedkope hotels van één nacht

En zaagselrestaurants met oesterschelpen:

Straten die volgen als een saai argument

Met verraderlijke bedoelingen

Om u naar een overweldigende vraag te leiden

De gele mist die met zijn rug tegen de ruiten schuurt

De gele rook die met zijn snuit over de ruiten wrijft

Likte zijn tong in de hoeken van de avond

Vertoefde op de poelen die in afvoeren staan

Laat op zijn rug het roet vallen dat uit schoorstenen valt

Glipte langs het terras, maakte een plotselinge sprong

En aangezien het een zachte oktobernacht was

Een keer door het huis gekruld en in slaap gevallen