Algodão Doce - Roke

Diz-me o instinto que um amor extinto

Vira algodão ou então labirinto

Eu minto quando digo: «Não te gramo»

Este coração de pedra perde peso se te chamo

Nega tudo o que eu transmito, tanto fogo como água

P’a quê ser doutro mundo se é p’a ser de novo nada?

Eu nunca senti frio na verdade

Porque tu nunca saíste do outro lado da geada

Para quê jurar chama?

Se o pensamento é gelo e a nossa pele escama

O maior pesadelo nem é drama

A cova onde durmo guarda os sonhos de catana, insano…

Insónias põem-se em fila indiana

Memórias dão-me vida momentânea

Mas máquinas do tempo são inúteis

Se é para viver p’a sempre sob condição humana

Quem dera que o chão não fosse duro

E fosse meu delírio ouvir gritos no escuro

Bizarro… Fazer bruços no fumo

É boiar sem destino e voar sem descuido, claro

Trocam-se olhares não maus-olhados

Se 'tamos a ver fantasmas me’mo com os olhos selados

Saudades?

Algumas são ciúmes

Algumas semelhantes a tortura ou seis bagos

Que estrago, que estrilho, que história…

O nosso estilo sujo não é tratado como escória

Instinct zegt me dat een uitgestorven liefde

Het wordt katoen of een labyrint

Ik lieg als ik zeg: «Ik mag je niet»

Dit hart van steen verliest gewicht als ik je roep

Ontken alles wat ik uitzend, zowel vuur als water

Waarom uit een andere wereld komen als het weer niets moet zijn?

Ik heb het eigenlijk nooit koud gehad

Omdat je de andere kant van de vorst nooit hebt verlaten

Waarom zweren vlam?

Als de gedachte ijs is en onze huid schilfert

De grootste nachtmerrie is niet eens drama

De grot waar ik slaap bevat de dromen van een katana, krankzinnig...

Insomniacs staan ​​in Indiase rij

Herinneringen geven me een tijdelijk leven

Maar tijdmachines zijn nutteloos

Als je voor altijd onder menselijke omstandigheden zult leven

Ik wou dat de vloer niet hard was

En of het mijn delirium was om geschreeuw in het donker te horen

Bizar... Schoolslagen maken in de rook

Het is natuurlijk zweven zonder bestemming en vliegen zonder onzorgvuldigheid

Er worden geen kwade blikken uitgewisseld

Als we geesten zien met mijn ogen dicht

Verlangen?

sommigen zijn jaloers

Sommige lijken op marteling of zes bessen

Wat een wrak, wat een wrak, wat een verhaal...

Onze vuile stijl wordt niet behandeld als uitschot