El Dolor - Rodrigo Rojas

En el centro del dolor, habita una cancin de mgica armona

Todo encuentra su razn, los das sin color al fin se justifican

No hay azul de mas intensidad, que aquel que esta al final de cada tempestad.

Es como abrir los ojos y por fin mirar la realidad, que estaba escondida.

An la muerte puede ser hermosa al ver llover miles de hojas amarillas.

Sin dolor, quizs no existira la poesa,

Con dolor, un vientre nos expulsa hacia la vida.

Uuuh aaah, aaah aaaaaah

Solo la completa oscuridad, nos permite contemplar mas estrellas en el cielo

Todo gira en su espiral pero un cos inicial, preludio al universo.

Por los ros, tus lagrimas se irn,

Y el da de su arribo, harn mas bello el mar.

Es como abrir los ojos y por fin mirar la realidad, que estaba escondida.

An la muerte puede ser hermosa al ver llover miles de hojas amarillas.

Sin dolor, quizs no existira la poesa,

Con dolor, un vientre nos expulsa hacia la vida.

In het centrum van de pijn leeft een lied van magische harmonie

Alles vindt zijn reden, de dagen zonder kleur zijn eindelijk gerechtvaardigd

Er is geen blauw met meer intensiteit dan dat aan het einde van elke storm.

Het is alsof je je ogen opent en eindelijk naar de werkelijkheid kijkt, die verborgen was.

Zelfs de dood kan mooi zijn om duizenden gele bladeren naar beneden te zien regenen.

Zonder pijn zou er misschien geen poëzie zijn,

Met pijn verdrijft een baarmoeder ons het leven in.

Ooooh aaah, aaah aaaaaah

Alleen volledige duisternis stelt ons in staat om meer sterren aan de hemel te zien

Alles draait in zijn spiraal, maar een eerste cos, een opmaat naar het universum.

Bij de rivieren zullen je tranen verdwijnen,

En de dag van hun aankomst zullen ze de zee mooier maken.

Het is alsof je je ogen opent en eindelijk naar de werkelijkheid kijkt, die verborgen was.

Zelfs de dood kan mooi zijn om duizenden gele bladeren naar beneden te zien regenen.

Zonder pijn zou er misschien geen poëzie zijn,

Met pijn verdrijft een baarmoeder ons het leven in.