Para Que Aprendas - Roberto Torres

Para que aprenda aquel que no haya sufrido,

Para que aprenda en verso yo te lo digo

Desde la cárcel te escribo querida madre de alma,

Desde la cárcel te escribo querida madre de alma

Sin ti yo no tengo calma en esta sombra en que vivo

Las penas las sobrevivo por esa fuerza que muevo,

Es la oración que hoy elevo al supremo redentor

Para que entienda el error de la condena que llevo

La libertad es lo primero que tiene el hombre en la vida

Es una luz encendida que brilla en cada lucero

Es la distancia del cielo y es la grandeza del mar

Y es no tener que ocultar la cara tras nuestras manos

Es lo mas lindo y humano que podemos conservar

Solo mi madre comprende las penas que yo he sufrido,

Solitario en el olvido donde nadie a mi me entiende

Aquí en la cárcel se aprende lo que es pan lo que es abrigo

Lo que es tener un amigo cuando nos falla la suerte

La cárcel es como la muerte y por eso la maldigo

Para que aprenda aquel que no allá sufrido,

Para que aprenda en verso yo te lo digo

Solo mi madre me comprende a mí

Zodat hij die niet geleden heeft, kan leren,

Zodat hij in verzen leert, zeg ik je

Vanuit de gevangenis schrijf ik je, lieve zielenmoeder,

Vanuit de gevangenis schrijf ik je lieve moeder van de ziel

Zonder jou ben ik niet kalm in deze schaduw waarin ik leef

Ik overleef het verdriet door die kracht die ik beweeg,

Het is het gebed dat ik vandaag richt tot de allerhoogste Verlosser

Zodat u de fout begrijpt van de zin die ik draag

Vrijheid is het eerste dat de mens in het leven heeft

Het is een verlicht licht dat in elke ster schijnt

Het is de afstand van de lucht en het is de grootsheid van de zee

En het is niet dat we ons gezicht achter onze handen hoeven te verbergen

Het is het mooiste en meest menselijke dat we kunnen behouden

Alleen mijn moeder begrijpt het verdriet dat ik heb geleden,

Eenzaam in de vergetelheid waar niemand me begrijpt

Hier in de gevangenis leer je wat brood is en wat onderdak is

Hoe het is om een ​​vriend te hebben als het geluk ons ​​in de steek laat

Gevangenis is als de dood en daarom vervloek ik het

Zodat hij die daar niet geleden heeft, kan leren,

Zodat hij in verzen leert, zeg ik je

Alleen mijn moeder begrijpt me