Long Gone - Rob Chapman

Looking over everything

From high up on the wall

The treeline spans the distance

I can hardly see beyond

The world threw me it’s problems

And I threw 'em all right back

Got tired of living vicariously

Through my pen and pad

The shotgun against my sternum

Said the game was finally through

Well I watched it go and spread my wings

To come on home to you!

A circle in the distance

Crowns the faded ebony sky

The shot rang out for miles

Heard the sirens start to cry

As I laid back in that cool October soil

Then I thought…

That I might have had the answer

But that information’s lost

And far below down in the city

Cars are screeching through the night

While the gunner laid his life down

On that rusted army knife

And I felt the river flowing

All returning to the land

And I spat my bitter loathing out

Releasing it all at last

But just as I began to know

The first moments of peace

A blue clad angel grabbed my neck

And he chose to say his piece

They asked who pulled the trigger

And I swore it wasn’t me…

… Then I laughed and said I lied!

I lied down by the wall

To hear the voices call!

The ghosts of the forest

In summertime

Are all long gone!

Well they threw me in a big white box

And took me somewhere safe

I didn’t care where we were going

My soul had left that tepid place

And they re-filled that empty basin

With all the contents of their bags

With a needle they resurfaced

All the fissures, cracks, and crags

So they filled me up with dopamine

And isoflurane too

And they sent me off to summer camp

With pills red, white, and blue

From there I watched the sunset

Watched the warm hues fade away

'Til it left me with the coldest skies

Of dark blue, black, and gray

And I sat in silent wonder

Of the stories that I knew

And I found myself debating

If a word of them was true

So herein lies the ending

The summit of my fears

The spirits that I chased so long

Won after all these years

They died!

I lied down by the wall

To hear the voices call!

The ghosts of the forest

In summertime

Are all long gone!

I cried!

I lied down by the wall

To hear the voices call!

The ghosts of the forest

In summertime

Are all long gone!

Alles overzien

Van hoog op de muur

De boomgrens overspant de afstand

Ik kan nauwelijks verder kijken

De wereld gooide me het zijn problemen

En ik gooide ze allemaal terug

Ben het zat om plaatsvervangend te leven

Door mijn pen en pad

Het geweer tegen mijn borstbeen

Zei dat de game eindelijk was afgelopen

Nou, ik zag het gaan en spreidde mijn vleugels

Om thuis te komen bij jou!

Een cirkel in de verte

Kroont de vervaagde ebbenhouten hemel

Het schot klonk kilometers ver

Hoorde de sirenes beginnen te huilen

Terwijl ik achterover lag in die koele oktobergrond

Toen dacht ik...

Dat ik misschien het antwoord had gehad

Maar die informatie is verloren

En ver beneden in de stad

Auto's gieren door de nacht

Terwijl de schutter zijn leven neerlegde

Op dat verroeste zakmes

En ik voelde de rivier stromen

Allemaal terug naar het land

En ik spuwde mijn bittere afkeer uit

Eindelijk alles loslaten

Maar net toen ik begon te weten

De eerste momenten van vrede

Een blauw geklede engel greep mijn nek

En hij koos ervoor om zijn stuk te zeggen

Ze vroegen wie de trekker overhaalde

En ik zwoer dat ik het niet was...

… Toen lachte ik en zei dat ik loog!

Ik ging bij de muur liggen

Om de stemmen te horen, bel!

De geesten van het bos

In de zomer

Zijn allemaal al lang weg!

Nou, ze gooiden me in een grote witte doos

En bracht me ergens veilig

Het kon me niet schelen waar we heen gingen

Mijn ziel had die lauwe plek verlaten

En ze vulden dat lege bassin opnieuw

Met alle inhoud van hun tassen

Met een naald kwamen ze weer boven water

Alle kloven, scheuren en rotsen

Dus ze vulden me met dopamine

En ook isofluraan

En ze stuurden me naar het zomerkamp

Met pillen rood, wit en blauw

Van daaruit keek ik naar de zonsondergang

Ik zag de warme tinten vervagen

'Til it liet me met de koudste luchten

Van donkerblauw, zwart en grijs

En ik zat in stille verwondering

Van de verhalen die ik kende

En ik merkte dat ik aan het debatteren was

Als een woord van hen waar was

Dus hier ligt het einde

Het toppunt van mijn angsten

De geesten die ik zo lang achtervolgde

Gewonnen na al die jaren

Ze zijn overleden!

Ik ging bij de muur liggen

Om de stemmen te horen, bel!

De geesten van het bos

In de zomer

Zijn allemaal al lang weg!

Ik huilde!

Ik ging bij de muur liggen

Om de stemmen te horen, bel!

De geesten van het bos

In de zomer

Zijn allemaal al lang weg!