Hexagone - Rixe

La génération du désespoir

Vit sans lendemain

Cherche toujours un exutoire

La mort pour seul destin

Courage, Ferveur insensée

L’hexagone touché

La nation pleure toutes ses larmes

Abattue enragée

Elle s’emballe et attise la flamme

Pensant être sauvée

Je veux pas crever mais juste rêver

Même dans la chute il faut avancer

Tout divises mon cœur balance

Il bat toujours en France

Dans le ruines chacun pour soi

Nourri a la violence

L’ordre abuse prends garde a toi

Vivre en état d’urgence

Pouvoir, Valeurs dépassées

L’hexagone touché

Je veux pas crever mais juste rêver

Même dans la chute il faut avancer

Tout divises mon cœur balance

Il bat toujours en France

De generatie van wanhoop

Leef zonder morgen

Altijd op zoek naar een stopcontact

Dood alleen voor het lot

Moed, zinloze vurigheid

De getroffen zeshoek

De natie huilt al haar tranen

Woedend neerslachtig

Ze wordt meegesleept en stookt de vlam aan

Denkend dat ik gered ben

Ik wil niet dood, gewoon dromen

Ook in de herfst moet je verder

Alles verdeelt mijn hart zwaait

Het klopt nog steeds in Frankrijk

In de ruïnes ieder voor zich

gevoed met geweld

De bestelling misbruiken pas op

Leven in een noodtoestand

Vermogen, Verouderde waarden

De getroffen zeshoek

Ik wil niet dood, gewoon dromen

Ook in de herfst moet je verder

Alles verdeelt mijn hart zwaait

Het klopt nog steeds in Frankrijk