Reflection -

Forgotten promise

Nothing left inside of me

A thunder forming

Raging oh so silently

Under your shadow

Lost I couldn’t bear to see

And now I know you’ll always be the worst of me

Steady adrenaline trickling down

Enveloping every element then filling the sound

With the bellowing dissonance of a million pounds

Buckling under the pressure to the weight of the ground

Now it’s on, put it down, breaking part of this plight

With the madness of this matter taking over my life

All the pain staking mistakes and finical strife

Compiled inside of this violent divide of mine

And i’m so far gone, evil eyes’ll swell

Neither dead nor alive, man I can’t even tell

Look in the mirror and shudder just at seeing myself

Searching for the exit sign to quick escape this hell

As it swells, growing darker and larger than life

Taking over every corner, disbarring the light

A shadow black where your reflection used to be

Now It’s all I see when I look into your eyes

And I

Forgotten promise

Nothing left inside of me

A thunder forming

Raging oh so silently

Under your shadow

Lost I couldn’t bear to see

And now I know you’ll always be the worst of me

Please, try to believe, to see what it feels

When nothing feels like it’s real nor whatever it seems

Trying to summon up the courage to just get up and leave

But the air’s just getting heavier and harder to breath

In this nightmare dream, laying flat on my chest

A state of static panic, always feeling manic depressed

Erratic and frantic, feeding off the venom and stress

I be emphatic ‘bout it but nobody’s giving a shit

So I guess it’s, back to the abyss, and amidst in its grips

Feeling like there’s nothing left that could save me from this

Jitter as I shiver trying to make some sense of this mess

Out of breath, feeling lost, hopeless and remiss

As it swells, growing darker and larger than life

Leaving me so cold, hollow, and broken inside

An empty shell where my reflection used to lie

Now there’s nothing at all when I look into my eyes

And I

Forgotten promise

Nothing left inside of me

A thunder forming

Raging oh so silently

Under your shadow

Lost I couldn’t bear to see

And now I know you’ll always be the worst of me

vergeten belofte

Niets meer in mij

Een onweersbui

Razend oh zo stil

Onder je schaduw

Verloren, ik kon het niet aanzien om te zien

En nu weet ik dat je altijd de slechtste van mij zult zijn

Gestage adrenaline druppelt naar beneden

Elk element omhullen en vervolgens het geluid vullen

Met de brullende dissonantie van een miljoen pond

Knikken onder de druk van het gewicht van de grond

Nu is het aan, leg het neer en doorbreek een deel van deze benarde situatie

Nu de waanzin van deze zaak mijn leven overneemt

Alle pijnlijke fouten en uiteindelijke strijd

Samengesteld in deze gewelddadige kloof van mij

En ik ben zo ver heen, boze ogen zullen opzwellen

Noch dood noch levend, man, ik weet het niet eens

Kijk in de spiegel en huiver als ik mezelf zie

Op zoek naar het bord met uitgang om snel uit deze hel te ontsnappen

Terwijl het opzwelt, wordt het donkerder en groter dan het leven

Elke hoek overnemen, het licht uitschakelen

Een schaduwzwart waar je spiegelbeeld vroeger was

Nu is het alles wat ik zie als ik in je ogen kijk

En ik

vergeten belofte

Niets meer in mij

Een onweersbui

Razend oh zo stil

Onder je schaduw

Verloren, ik kon het niet aanzien om te zien

En nu weet ik dat je altijd de slechtste van mij zult zijn

Alsjeblieft, probeer te geloven, om te zien wat het voelt

Als niets voelt alsof het echt is of wat het ook lijkt

Proberen de moed bijeen te rapen om gewoon op te staan ​​en weg te gaan

Maar de lucht wordt alleen maar zwaarder en moeilijker te ademen

In deze nachtmerrie-droom, plat op mijn borst liggend

Een staat van statische paniek, altijd manisch depressief voelen

Grillig en hectisch, voedend met het gif en de stress

Ik wees er nadrukkelijk op, maar niemand geeft er iets om

Dus ik denk dat het is, terug naar de afgrond, en midden in zijn greep

Het gevoel hebben dat er niets meer is dat me hiervan kan redden

Jitter terwijl ik huiver om een ​​idee te krijgen van deze puinhoop

Buiten adem, verloren, hopeloos en nalatig

Terwijl het opzwelt, wordt het donkerder en groter dan het leven

Laat me zo koud, hol en gebroken van binnen

Een lege huls waar mijn spiegelbeeld vroeger lag

Nu is er helemaal niets meer als ik in mijn ogen kijk

En ik

vergeten belofte

Niets meer in mij

Een onweersbui

Razend oh zo stil

Onder je schaduw

Verloren, ik kon het niet aanzien om te zien

En nu weet ik dat je altijd de slechtste van mij zult zijn