The Ghost Is You - Ritual

He is on his knees.

Waiting for the stolen days.

Gloom hits his heart.

And he knows the one he holds is a ghost he should let go.

Now he knows.

Now he knows for his sake he must let go.

He knows desolation grows.

From the bottom of his heart he starts to realize

There’s no spirit, there’s no love.

Deep inside there’s a flaring wish

to hold on to those haunting lips.

He is on his knees.

Trying to catch smoke with bare hands.

He needs to understand

that his life lies in dust and sand.

He needs to understand.

He knows for his sake he must let go.

He knows desolation grows.

He knows for his sake he must let go.

He knows he will die alone.

Hij zit op zijn knieën.

Wachten op de gestolen dagen.

De somberheid raakt zijn hart.

En hij weet dat degene die hij vasthoudt een geest is die hij moet loslaten.

Nu weet hij het.

Nu weet hij dat hij omwille van hem moet loslaten.

Hij weet dat verlatenheid groeit.

Vanuit de grond van zijn hart begint hij het te beseffen

Er is geen geest, er is geen liefde.

Diep van binnen is er een flakkerende wens

om vast te houden aan die beklijvende lippen.

Hij zit op zijn knieën.

Proberen rook op te vangen met blote handen.

Hij moet het begrijpen

dat zijn leven in stof en zand ligt.

Hij moet het begrijpen.

Hij weet dat hij omwille van hem moet loslaten.

Hij weet dat verlatenheid groeit.

Hij weet dat hij omwille van hem moet loslaten.

Hij weet dat hij alleen zal sterven.