Radio -

It’s enough

Spirits spill from my lungs

Simpatico villainy

Betrayed by my tongues, and

Who wants to be worthless?

Apparently, I do…

Change your life, and

Smile on

They’ve taken you

So give them all that you’ve… got

Just to prove it’s you

Down, down, apocalypse submarine

I’m sure I read somewhere

It’s safe to get out and go swimming

Called her home to weather her veins

And who should we blame for these shivering pains?

And may be we’d die, simply to reach

Out of the confines, out of phase

To ready love, to relieve at least all of it

Unafraid to know you’re through

Down, down, apocalypse submarine

I’m sure I read somewhere

It’s safe to get out and go swimming

See them worry

It couldn’t be, oh, brother I know

You realise in the waiting room

All I have today, I owe to the road

Hey, man, don’t be afraid ever!

I am on the ride of my life

Through the land none of us ever walk at ease

I walk alone.

I walk alone

I’m sorry I left without saying

I should have said…

Het is genoeg

Geesten stromen uit mijn longen

Simpatico schurkenstaat

Verraden door mijn tong, en

Wie wil waardeloos zijn?

Blijkbaar doe ik...

Verander je leven, en

Blijven lachen

Ze hebben je meegenomen

Dus geef ze alles wat je hebt...

Gewoon om te bewijzen dat jij het bent

Beneden, omlaag, apocalyps-onderzeeër

Ik weet zeker dat ik ergens heb gelezen

Het is veilig om eruit te komen en te gaan zwemmen

Belde haar naar huis om haar aderen te verweren

En wie moeten we de schuld geven van deze rillingen?

En misschien zouden we sterven, gewoon om te bereiken

Buiten de grenzen, uit fase

Om de liefde klaar te maken, om op zijn minst alles te verlichten

Niet bang om te weten dat je klaar bent

Beneden, omlaag, apocalyps-onderzeeër

Ik weet zeker dat ik ergens heb gelezen

Het is veilig om eruit te komen en te gaan zwemmen

Zie ze zich zorgen maken

Het kan niet, oh, broer, ik weet het

Je realiseert je in de wachtkamer

Alles wat ik vandaag heb, heb ik te danken aan de weg

Hé, man, wees nooit bang!

Ik ben op de rit van mijn leven

Door het land loopt niemand van ons ooit op zijn gemak

Ik wandel alleen.

Ik wandel alleen

Het spijt me dat ik wegging zonder te zeggen

Ik had moeten zeggen…